Szydłowiec Śląski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szydłowiec Śląski
Kościół pw. Imienia Marii
Kościół pw. Imienia Marii
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat opolski
Gmina Niemodlin
Liczba ludności (2012) 127 [1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 49-100
Tablice rejestracyjne OPO
SIMC 0500211
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Szydłowiec Śląski
Szydłowiec Śląski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szydłowiec Śląski
Szydłowiec Śląski
Ziemia 50°40′40″N 17°36′27″E/50,677778 17,607500Na mapach: 50°40′40″N 17°36′27″E/50,677778 17,607500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Szydłowiec Śląski (niem.: Schedlau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Niemodlin.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Dwór na starej pocztówce

Jedna z najmniejszych miejscowości gminy Niemodlin, położona nad Ścinawą Niemodlińską, przy drodze Niemodlin – Gracze. Ma bogatą przeszłość historyczną. Pierwsza wzmianka o Szydłowcu Śl. Datowana jest na 1285 rok. W ciągu siedmiu stuleci wioska nosiła kilka nazw (Sydlowitz, Schidalowicz, Holgotha) – najbardziej znana to Schedlau. Przez siedem wieków była w posiadaniu wielu zamożnych rodów.

Pod koniec XIX wieku Szydłowiec liczył ponad 400 mieszkańców, natomiast obecnie wieś zamieszkuje zaledwie około 100 mieszkańców. Dawniej funkcjonowała tu czteroklasowa szkoła ewangelicka oraz przedszkole, dzisiaj uczniowie dojeżdżają do szkół w Niemodlinie. Pozostałością po dawnych dobrach szydłowieckich jest młyn, który jeszcze kilkanaście lat temu był znany w całej okolicy, dziś młyn został przekształcony w budynek mieszkalny. We wsi znajduje się zakład specjalizujący się w remontach autobusów z całej zachodniej Europy (głównie z Danii).[potrzebne źródło]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Dwór-zamek w Szydłowcu Śląskim, druga połowa XIX w.

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki filialny pw. Imienia Marii, z l. 1616-1617; w czasach reformacji dawny, drewniany kościółek został rozebrany przez miejscowych ewangelików (w 1616 r.), a w jego miejsce postawiono murowany, do dziś dominujący na wsią. W latach pięćdziesiątych kościół, zamieniony na kuźnię i warsztat mechaniczny, został gruntownie wyremontowany i odzyskał swoją przedwojenną świetność. W najbliższym czasie ma zostać odrestaurowana zabytkowa ambona oraz ołtarz[potrzebne źródło]
  • pozostałości zespołu dworskiego, z XVII w., XIX w.:
    • ruina dworu, od wieku XVI do 1945 r. Szydłowiec był siedzibą rodziny Pűckler’ów, która wzniosła na tych ziemiach zespół dworski. W jego skład wchodziły oprócz dworu-zamku również gorzelnia, młyn i piekarnia. Po przejściu frontów z czasów II wojny światowej niewielkiemu zniszczeniu uległa jedynie najstarsza część dworu. Zespół dworski uchronił się od pocisków artyleryjskich, ale nie przetrwał powojennych grabieży. W latach 50 został doszczętnie rozebrany, a materiał budowlany posłużył „odbudowie Warszawy”[potrzebne źródło]. Z czasów świetności zachował się jedynie niewielki fragment budowli, brama wjazdowa oraz kruszący się mur
    • park; miejscowa legenda głosi, że w roku 1573 w okolicznym parku został rozegrany wielki pojedynek. Wracający wówczas z wojny do domu pan Szydłowca, długo grał na rogu, zanim spuszczono mu zwodzony most. Na okres wojennej wyprawy opiekę nad Szydłowcem i młodą żoną zlecił swojemu przyjacielowi. Ten okazał się zdrajcą i zaopiekował się panią Pűckler w sposób, który wymagał krwawej zemsty. Pojedynek odbył się tej samej nocy pod jednym z dębów i okazał się śmiertelny dla zdrajcy, a niewierna żona widząc to, odebrała sobie życie. W miejscu gdzie upadła, posadzono dąb, a pod drzewem gdzie odbył się pojedynek, położono ogromny kamień i wykuto napis na wieczną pamiątkę. Kamień leży do dziś, a drzewo rosło przez lata, osiągając obecnie niespotykane rozmiary, aktualnie dąb jest jednym z największych, jeśli nie największym, dębów w Polsce[potrzebne źródło]
    • ruina kaplicy grobowej.

Przypisy