Szymocin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szymocin
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Szymocinie
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Szymocinie
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat polkowicki
Gmina Grębocice
Wysokość 80 metrów n.p.m m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 270
Strefa numeracyjna (+48) 76
Kod pocztowy 59-150 grębocice
Tablice rejestracyjne DPL
SIMC 0364080
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Szymocin
Szymocin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szymocin
Szymocin
Ziemia 51°36′N 16°14′E/51,600000 16,233333Na mapach: 51°36′N 16°14′E/51,600000 16,233333

Szymocinwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Grębocice.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego. Wieś położona na obszarze równiny Grębocickiej. W 1282 wieś została wymieniona jako Zamoczino, ale nazwa z biegiem czasu się zmieniała.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[1]:

  • kościół fil. pw. Podwyższenia Krzyża, z 1600 r.; świątynia wraz z wyposażeniem należy do najciekawszych dzieł sztuki Północnego Dolnego Śląska. Kościół w Szymocinie wzmiankowano już w 1376 r. Obecny wzniesiono ok. 1600 r. wraz z kaplicą, kruchtą i bramą na zrębach budowli gotyckiej z XIV w. Ściany kościoła oraz bramę pokryto sgraffitami (część z nich zachowana do dziś). Przebudowa miała miejsce w 1717 (data-chronostych we wnętrzu kościoła), a remonty w 1930 i 1957 r. W czasie wojny kościół stracił dach namiotowy wieży, który zrekonstruowany został w 2005 roku. Świątynia od XVI w. do ok. 1650 należała do ewangelików. Kościół założono na planie salowym z wieżą od zachodu i kaplicą przy prezbiterium. Nawę przykrywa sklepienie kolebkowe z lunetami. Elewację kaplicy pokrywają roślinne motywy sgraffitowe, a kruchtę i bramę zrobione w tej technice łańcuchy. Wnętrze kryje niezwykle bogate wyposażenie pochodzące z różnych epok. Ze średniowiecza pochodzi tryptyk św. Rodziny z pocz. XVI w. oraz gotyckie figury z innego ołtarza. Sztukę protestancką – renesansową przedstawia potężny zespół ponad 20 nagrobków pochodzących w większości z lat 1545-1637 (głównie upamiętniają członków rodziny von Loss). W 1603 r. powstała także ambona, którą przeniesiono tutaj z kościoła w Grodowcu. Reszta wyposażenia pochodzi z XVIII w., a w większości z przebudowy w 1717 roku: dwa barokowe ołtarze (jeden bardzo ciekawy w kaplicy), malowidła na sklepieniach, a także świecznik obrotowy.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 27.9.2012]. s. 140.