Sgraffito

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sgraffito na ścianie budynku w Hradec Králové

Sgraffito (wł. graffiare - ryć, drapać) – technika dekoracyjna malarstwa ściennego,

Sgraffito ścienne[edytuj | edytuj kod]

Technika sgraffita ściennego polegała na nakładaniu kolejnych, kolorowych warstw tynku lub kolorowych glin i na zeskrobywaniu fragmentów warstw wierzchnich w czasie, kiedy jeszcze one nie zaschły (nie utwardziły się). Poprzez odsłanianie warstw wcześniej nałożonych powstaje dwu- lub wielobarwny wzór.

Technika sgraffito znana była w starożytności, a szczególnie popularna w okresie renesansu przy dekorowaniu fasad obiektów włoskiej architektury. Sgraffito bywa też stosowane współcześnie; trwałość wszelkich rozwiązań sgraffitowych stale się obniża z powodu wzrostu ilości związków węgla w atmosferze, które wraz z wodą opadową tworzą cząstki kwasu węglowego. Niszczy on powierzchnię tynków, a tym samym sgraffito; przeciwdziała się temu stosując dodatkowe warstwy ochronne - krzemianowe lub woskowe.

Techniką tą zostały wykonane również ściany zewnętrzne i wnętrze dziedzińca w zamku w Krasiczynie. Zdobienia pokrywały aż 7000m2 z czego odtworzono ponad połowę. W latach 50. zdobiono również tą techniką odbudowywane kamienice Starego Miasta w Warszawie.[1]

Sgraffito na pozłocie[edytuj | edytuj kod]

Technika sgraffita była także używana w historycznym zdobnictwie sprzętów i mebli. Wybraną powierzchnię złocono złotem płatkowym w technice kredowo-klejowej i polerowano na wysoki połysk. Po wyschnięciu i stwardnieniu pozłotę pokrywano farbą kazeinową lub temperową w której następnie wydrapywano ornamenty odsłaniając tym samym warstwę złota. Technika ta umożliwiała wykonywanie niezwykle precyzyjnych i misternych ornamentów sprawiających wrażenie jakby były wykonane ze złota. Technika ta była szczególne popularna we Włoszech i Hiszpanii w epoce renesansu i wczesnego baroku, ponownie zaczęto jej używać w XIX wieku wraz z nadejściem mody na historyzm.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Film prezentujący technikę sgraffita na pozłocie [1]
  • Włoski klawesyn z II połowy XVI wieku ozdobiony techniką sgraffita na pozłocie [2]

Przypisy

  1. Paweł Okołowski: Sgraffito (pol.). 2013. [dostęp 2013-19-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]