Tjalling Koopmans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tjalling Charles Koopmans (ur. 28 sierpnia 1910 w 's-Graveland, Holandia, zm. 26 lutego 1985 w New Haven, Connecticut, Stany Zjednoczone) – amerykański ekonomista i ekonometryk pochodzenia holenderskiego, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1975 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę naukową rozpoczął jako matematyk i fizyk, jednak w latach 30. zaczął intensywnie interesować się ekonomią. W 1938 roku zastąpił Jana Tinbergena w Lidze Narodów w Genewie, a w 1940 roku po inwazji Hitlera na Holandię przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych.

Początkowo pracował jako statystyk w Waszyngtonie, gdzie usiłował rozwiązać problem reorganizacji przesyłek, tak aby zminimalizować koszty transportu. Problem był bardzo skomplikowany, gdyż dotyczył milionów ton ładunku, tysięcy statków i setek portów. Aby go rozwiązać Koopmans wypracował nowe metody analizy znane obecnie jako programowanie liniowe.

W 1946 uzyskał obywatelstwo amerykańskie. W latach 1944–1955 pracował na University of Chicago w Komisji Cowlesa, a w latach 1955–1981 był profesorem Yale University w New Haven. Wniósł poważny wkład do teorii ekonometrii.

W 1975 otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii za wkład wniesiony do teorii właściwego przydziału zasobów, razem z Leonidem Kantorowiczem (ZSRR).

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Linear Regression and Activity Analysis of Economic Time Series (1937)
  • Three Essays on the State of Economic Science (1957)
  • The Scientific Papers of Tjalling C. Koopmans (1970)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]