John Hicks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Hicks
Lata życia 1904-1989
Narodowość  Wielka Brytania
Kierunek mikroekonomia

John Richard Hicks (ur. 8 kwietnia 1904 w Royal Leamington Spa w Anglii, zm. 20 maja 1989 w Blockley) – brytyjski ekonomista, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1972 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Profesor uniwersytetów w Londynie, Cambridge, Manchesterze, od 1952 w Oksfordzie. Zajmował się problemami ogólnej równowagi ekonomicznej i wzrostu gospodarczego. Jeden z najwybitniejszych w teorii ekonomii przedstawicieli nurtu matematycznego w ekonomii, czerpiący z dorobku austriackiej szkoły ekonomicznej – współpracował stale z innym przedstawicielem tego nurtu, R.G.D. Allenem. Współautor tzw. współczynnika Kaldora-Hicksa do porównań poziomu dobrobytu oraz modelu Hicksa-Hansena – opartego na teorii keynesowskiej opisu gospodarki jako równowagi pieniądza, konsumpcji i inwestycji.

Jest twórcą modelu IS-LM, który jest ilustracją graficzną argumentu przedstawionego przez Johna Maynarda Keynesa w opublikowanej w 1936 roku książce zatytułowanej Ogólna teoria zatrudnienia, procentu i pieniądza, opisującego w jaki sposób gospodarka może znajdować się w równowadze przy niepełnym zatrudnieniu. Hicks opublikował go jako pierwszy w artykule zatytułowanym Mr. Keynes and the "Classics"; A Suggested Interpretation opublikowanym w 1937 roku.

W 1972 wraz z Kennethem Arrowem otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • J. R. Hicks. Mr. Keynes and the "Classics"; A Suggested Interpretation. „Econometrica”. 5, s. 147–159, 1937. 
  • Value and Capital (1939)
  • Capital and Time: A New-Austrian Theory (1973)
  • Causality in Economics (1979).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]