Torre de Belém

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasztor Hieronimitów i wieża Belém w Lizboniea
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Torre de Belém (497080366).jpg
Kraj  Portugalia
Typ kulturowe
Spełniane kryterium III, VI
Charakterystyka #263
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1983
na 7. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Lizbony
Mapa lokalizacyjna Lizbony
Torre de Belém
Torre de Belém
Położenie na mapie Portugalii
Mapa lokalizacyjna Portugalii
Torre de Belém
Torre de Belém
Ziemia 38°41′29,7″N 9°12′57,5″W/38,691583 -9,215972Na mapach: 38°41′29,7″N 9°12′57,5″W/38,691583 -9,215972
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Torre de Belém – militarna budowla stojąca w Lizbonie, na jej zachodnim przedmieściu Belém, nieopodal Klasztoru Hieronimitów, u ujścia Tagu do oceanu. Jedna z największych atrakcji turystycznych stolicy Portugalii.

Torre de Belém wybudowano z polecenia portugalskiego króla Manuela I Szczęśliwego w latach 15151520. Wieżę zaprojektował Fernando de Arruda i uchodzi ona za jedyną zachowaną do dziś budowlę wzniesioną całkowicie w tzw. stylu manuelińskim. Postawiona w epoce wielkich odkryć geograficznych, wieża odgrywała rolę strażnicy lizbońskiego portu, stała się także punktem orientacyjnym dla wracających do ojczyzny żeglarzy i symbolem morskiej potęgi Portugalii. W okresach późniejszych pełniła funkcję więzienia. W wyniku wielkiego trzęsienia ziemi z 1755 budowla przeniesiona została ze środka rzeki w obecne miejsce. W 1833 przez dwa miesiące był tu więziony generał Józef Bem, twórca Legionu Polskiego w Portugalii.

W 1983 Torre de Belém wpisano na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Budowla mierzy 35 m. Jej najniższe piętra znajdują się pod powierzchnią wody. Środkowe kondygnacje ozdobione są wieloma balkonami z małymi zdobionymi kolumnami. Torre de Belém składa się z dwóch części: z bastionu oraz z 5-cioczęsciowej wieży w jego północnej części. Bastion ma kształt sześciokąta. Posiada nisko sklepioną kaplicę ze strzelnicami dla 17 armat. Jest pierwszym budynkiem, którym posiadał dwupoziomowy skład broni. Uważa się, że zapoczątkowało nowy trend w architekturze wojskowej[1].

Przypisy

  1. Studio Fenix: Zamki Europy. Wierzchy Parzeńskie: P.H.W. Fenix, s. 4-5. ISBN 978-83-62413-69-0. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]