Traktat Jaya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Traktat JayaThe Jay Treaty. Znany także jako Traktat LondyńskiTreaty of London. Traktat zawarty pomiędzy Wielką Brytanią a Stanami Zjednoczonymi 19 listopada 1794 roku.

Traktat regulował część spornych spraw jakie pozostały po zakończeniu Rewolucji Amerykańskiej. Traktat postanawiał, że:

  • Brytyjczycy zakończą okupację niektórych fortów, które miały należeć do USA, między innymi Fort Detroit (co zostało urzeczywistnione w 1796).
  • Wypłatę rekompensaty dla amerykańskich armatorów za straty przez nich poniesione w wyniku wojny w wysokości ponad 10 milionów dolarów.
  • Stany Zjednoczone zobowiązywały się spłacić brytyjskie długi zaciągnięte przed wojną opiewające na sumaryczną kwotę 600 tys. funtów.
  • Powołano dwie komisje mające ustalić granicę pomiędzy Kanadą a USA. Komisja pracująca nad granicą północno-wschodnią zdołała ją wytyczyć w oparciu o bieg rzeki Saint Croix. Komisja mająca ustalić granicę północno-zachodnią nigdy nie powstała.
  • Amerykanie nadali Wielkiej Brytanii klauzulę największego uprzywilejowania.
  • Dano Indianom prawo wolnego przemieszczania się oraz handlu pomiędzy USA i Kanadą.

Nie osiągnięto porozumienia w sprawie:

  • kompensacji za mienia skonfiskowane w USA lojalistom,
  • wolnego handlu pomiędzy USA a brytyjskimi koloniami na Karaibach.

Założenia do traktatu zostały naszkicowane przez Aleksandra Hamiltona przy pewnym udziale Jerzego Waszyngtona, a został on wynegocjowany przez Johna Jaya.

Brytyjski ambasador w USA George Hammond musiał opuścić ten kraj z powodu niepopularności traktatu.

Niedoskonałości i przemilczenia Traktatu doprowadziły do Wojny 1812 roku. Traktat Jaya stracił ważność wraz z zawarciem Traktatu Gandawskiego.