Trybula leśna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trybula leśna
263 Anthriscus silvestris.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj trybula
Gatunek trybula leśna
Nazwa systematyczna
Anthriscus sylvestris (L.) Hoffm.
Gen. pl. umbell. 40. 1814
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Trybula leśna (Anthriscus sylvestris L.) – gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych. Jest szeroko rozprzestrzeniony. Występuje w Azji, Afryce i Europie[2]. W Polsce jest pospolity.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Rowkowata, dęta, kanciasta, dołem owłosiona, ulistniona. Wysokość 60-150 cm.
Liście
Podwójnie, lub potrójnie pierzaste. Zarówno w dolnej części, jak i wzdłuż nerwów, krótko owłosione.
Baldaszek trybuli leśnej
Łan trybuli leśnej
Kwiaty
Kwiatostan złożony – kwiaty zebrane w baldaszki. Białokwiatowy baldach ma 8-15 szypuł. Pokryw brak, ale poszczególne baldaszki mają pokrywki składające się z 4-8 małych listków z orzęsionym brzegiem. Jest rośliną miododajną.
Owoc
Z wierzchu gładkie i lśniące, mają 5-10 mm długości. Szypułka zawsze jest krótsza od owocu.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Rośnie na obrzeżach lasów, przy drogach, na łąkach oraz w wilgotnych zaroślach i miejscach ruderalnych. Jest rośliną wskaźnikową dla siedlisk bogatych w azot. W związku z eutrofizacją siedlisk (m.in. w związku z nawożeniem gnojowicą użytków rolnych) gatunek ten rozprzestrzenia się. Często tworzy rozległe skupienia, w których dominuje. Gatunek charakterystyczny dla zespołu Anthriscetum sylvestris z klasy Artemisietea vulgaris[3]. Owadopylne kwiaty kwitną od maja do sierpnia.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilhelm i Dorothee Eisenreich: Przewodnik do rozpoznawania zwierząt i roślin. Warszawa: MULTICO, 1994.