Tunnel du Fréjus
| Tunel drogowy Fréjus | |
 Wjazd od strony Francji. W tle widać "bramę termowizyjną", monitorującą temperatury ciężarówek wjeżdżających do tunelu. |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Modane  Bardonecchia  |
| Oficjalna nazwa | Tunnel du Fréjus |
| Rodzaj | tunel drogowy |
| Długość | 12 868 m |
| Ilość portali | 1 |
| Przeszkoda | przełęcz Col du Fréjus (Alpy Kotyjskie) |
| Otwarcie | 1980 |
| Budowa | |
| Rozpoczęcie budowy | 1974 |
| Zakończenie budowy | 1980 |
| Zarządzanie | |
| Płatny | tak |
| Koncesjonariusz | SFTRF SITAF |
|
Położenie na mapie Francji
  Tunel drogowy Fréjus
|
|
 |
|
 |
 |
Tunel drogowy Fréjus (Tunnel du Fréjus) łączy Modane we Francji z Bardonecchią we Włoszech (na trasie Lyon-Turyn) pod przełęczą Col du Fréjus w Alpach Kotyjskich.
Tunel ma niespełna 13 km (8 mil) długości. Budowę rozpoczęto w 1974 r., a w 1980 r. tunel został oddany do eksploatacji. Jest to jedna z głównych transalpejskich dróg transportowych pomiędzy Francją a Włochami, używana przez 80% ruchu na drogach. Tunel drogowy Fréjus jest zarządzany przez dwie publiczne spółki, każda z nich jest odpowiedzialna za swoją połowę tunelu:
- Strona francuska: SFTRF (Société française pour le tunnel routier du Fréjus)
- Strona włoska: SITAF (Società Italiana per il Traforo Autostradale del Frejus)
Wjazd do tunelu od francuskiej strony znajduje się na wysokości 1.228 m n.p.m. koło Modane i dostępny jest z autostrady A43 biegnącej od miejscowości Chambéry. Wjazd od strony włoskiej leżący na wysokości 1.298 m n.p.m., koło Bardonecchii, dostępny jest z autostrady A32, biegnącej od Turynu. Punkty poboru opłat znajdują się po francuskiej i włoskiej stronie. Tunel stanowi fragment trasy E70, a we włoskim systemie drogowym oznaczony jest znaczkiem T4 i stanowi element sieci autostrad tego kraju. Droga w tunelu jest jednojezdniowa, po jednym pasie ruchu w każdą stronę. W tunelu znajdują się 4 centrale, zapewniające jego wentylację: dwie przy jego wylotach oraz dwie w głębi (dysponujące własnymi szybami wentylacyjnymi).
W tunelu panują następujące zasady ruchu:
- prędkość minimalna – 50 km/h
- maksymalna dopuszczalna prędkość – 70 km/h
- maksymalny dozwolony odstęp między pojazdami – 150 m
Najwyższym punktem ponad tunelem jest szczyt Pointe de Fréjus (2.932 m n.p.m.).
Bezpieczeństwo [edytuj]
W 2007 roku zbudowano równoległy tunel ratunkowy o szerokości 8 metrów.
W następstwie pożaru w tunelu Mont Blanc na początku 2000 roku znacznie polepszono stan bezpieczeństwa tunelu. Wprowadzono ograniczenie prędkości do 70 km/h oraz określono maksymalny dopuszczalny odstęp między poprzedzającymi pojazdami (150 m). Zainstalowane zostały nowoczesne czujniki dymu oraz płomieni, a także nowy system kamer rejestrujących prędkość w tunelu oraz ogień i dym. Dodatkowo zostały umieszczone w krótkich od siebie odstępach czujniki temperatury, na bieżąco monitorowane. Na całej długości tunelu, co 130 m rozmieszczone są hydranty przeciwpożarowe, zasilane z olbrzymich zbiorników wodnych. W tunelu dostępnych jest 11 wyjść bezpieczeństwa, wyposażonych w telefony połączone z centrum kontroli oraz osobne wyciągi wentylacyjne zaopatrujące świeże powietrze. Wyjścia te są oddzielone od głównej tuby poprzez dwie pary drzwi przeciwpożarowych, zewnętrzne drzwi automatycznie zamykają się przy określonej temperaturze w tunelu. Przy obydwu wjazdach do tunelu znajdują się specjalne "bramy" monitorujące, czy nie nadjeżdża pojazd ze zbyt wysoką temperaturą.
Pomimo tych środków, 4 czerwca 2005 roku w tunelu doszło do pożaru, spowodował śmierć dwóch słowackich kierowców ciężarówek. Spowodowało to zamknięcie tunelu w celach naprawy aż do jego ponownego otwarcia 4 sierpnia tego samego roku.
W rejonie tunelu rozmieszczone są cztery brygady strażackie: po jednej przy obydwu wjazdach oraz dwie wewnątrz budowli, około 4 km od każdego z końców.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Structurae: Fréjus-Tunnel (niem.)
- Structurae: Mont-Cenis-Tunnel (niem.)
- AlpenTunnel.de: Frejus-Tunnel (niem.)
- Oficjalna strona operatora tunelu (fr.) (ang.) (wł.)
|
||||||||||||||||
