Twierdzenie Bourbakiego-Witta o punkcie stałym
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Twierdzenie Bourbakiego-Witta o punkcie stałym – twierdzenie teorii porządków mówiące, że jeżeli
jest zbiorem częściowo uporządkowanym w którym każdy łańcuch ma kres górny, to każda funkcja
spełniająca warunek
dla każdego 
ma punkt stały, to znaczy istnieje taki element
w zbiorze
, że
.
Korzystając z twierdzenia Bourbakiego-Witta (i aksjomatu wyboru) można udowodnić twierdzenie Hausdorffa o łańcuchu maksymalnym i lemat Kuratowskiego-Zorna. Twierdzenie to udowodnili niezależnie Nicolas Bourbaki[1] i Ernst Witt[2].
Przypisy
- ↑ Nicolas Bourbaki. Sur le théorème de Zorn. „Archiv der Mathematik”, s. 434–437, 1949.
- ↑ Ernst Witt. Beweisstudien zum Satz von M. Zorn. „Mathematische Nachrichten”, s. 434–438, 1951.
Bibliografia [edytuj]
- Aleksander Błaszczyk, Sławomir Turek: Teoria mnogości. Warszawa: PWN, 2007, s. 29-30. ISBN 978-83-01-15232-1.
dla każdego 
.