Tymienice (województwo łódzkie)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Strefa numeracyjna |
43 |
Kod pocztowy |
98-220[2] |
Tablice rejestracyjne |
EZD |
SIMC |
0722041 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zduńska Wola ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa łódzkiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu zduńskowolskiego ![]() | |
![]() |
Tymienice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zduńska Wola.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.
Do 1939 r. był to majątek Siemiątkowskich. Jego właścicielem był syn Siemiątkowskich z sąsiednich Wojsławic. Według "Gazety Kaliskiej" (nr 49/1896) pod kierunkiem specjalisty z Francji powstała tu pierwsza w kraju fabryka sabotów (trepów).
Zachował się dwór i budynki gospodarcze. Dwór wybudowano zapewne w latach 20. XX w.[potrzebny przypis] Jest to budynek parterowy, na planie prostokąta, z dwoma poprzecznymi skrzydłami od frontu, nakryty dwuspadowym dachem. Półkolistą przestrzeń między skrzydłami wypełnia taras. Wnętrze trzytraktowe z salonem na osi – w nim kominek. Obok dworu piętrowy spichlerz z łamanym dachem, oszkarpowany. Pozostałością po parku jest staw. Stan zachowania dobry. Całość zeszpecona sąsiedztwem nowych budynków postawionych przez aktualnego użytkownika – zakład przetwórstwa owocowego.
Przy drodze przez wieś zabytkowa figura św. Jana Nepomucena w kapliczce z XVII w.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 142114
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1322 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Tymienice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 707 .