Tytanian baru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tytanian baru
Tytanian baru w plastikowym opakowaniu Struktura przestrzenna związku
Tytanian baru w plastikowym opakowaniu Struktura przestrzenna związku
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny BaTiO3
Inne wzory BaO·TiO2
Masa molowa 233,19 g/mol
Wygląd biały proszek, przezroczyste kryształy
Identyfikacja
Numer CAS 12047-27-7
Podobne związki
Podobne związki Tytanian ołowiu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tytanian baru, BaTiO3nieorganiczny związek chemiczny, mieszany tlenek baru i tytanu(IV)[1]. Materiał ceramiczny o właściwościach ferroelektrycznych (z wyłączeniem tytanianu o regularnym układzie krystalicznym), piezoelektrycznych i fotorefraktywnych. Jego temperatura Curie wynosi 120 °C. W zależności od temperatury posiada różny układ krystalograficzny: heksagonalny, regularny, tetragonalny, rombowy lub trygonalny[2]. W naturze występuje wyjątkowo rzadko, jako inkluzja w benitoicie.

Występuje w postaci przezroczystych kryształów lub białego proszku. Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w stężonym kwasie siarkowym. Otrzymywany przez spiekanie w stanie ciekłym węglanu baru i ditlenku tytanu, ewentualnie przez domieszkowanie.

Ze względu na wysoką względną przenikalność elektryczną (w niektórych warunkach sięgającą 10 000) jest stosowany jako dielektryk w kondensatorach. Dzięki właściwościom piezoelektrycznym stosowany bywa w mikrofonach. Kryształy tytanianu baru znajdują zastosowanie w optyce nieliniowej.

Przypisy

  1. N. N. Greenwood, A. Earnshaw: Chemistry of the elements. Oxford; New York: Pergamon Press, 1984, s. 1121. ISBN 0-08-022057-6.
  2. Uporządkowano w kolejności od najwyższej temperatury do najniższej.