Ulwa sałatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ulwa sałatowa
Ulva lactuca.jpeg
Systematyka[1]
Królestwo rośliny
Gromada zielenice (Chlorophyta)
Klasa watkowe (Ulvophyceae)
Rząd watkowce (Ulvales)
Rodzina Ulvaceae
Rodzaj Ulva
Gatunek ulwa sałatowa
Nazwa systematyczna
Ulva lactuca L.
Species Plantarum 1163 (1753)
Synonimy

Ulva fasciata Delile 1813, Ulva lactucaefolia S.F.Gray 1821, Ulva fenestrata Postels & Ruprecht 1840, Ulva stipitata Areschoug 1850, Ulva crassa Kjellman 1877, Phyllona lactuca (Linnaeus) F.H.Wiggers 1780

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Ulwa sałatowa, błonica sałatowa, sałata morska (Ulva lactuca L.) – gatunek roślin z gromady zielenic.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek kosmopolityczny. Występuje w wodach przybrzeżnych mórz przy wszystkich kontynentach od Alaski i Spitsbergenu po Szetlandy Południowe, nie wyłączając wód strefy międzyzwrotnikowej. Także na wybrzeżach izolowanych wysp, jak Wyspa Wielkanocna[1]. W Bałtyku notowany w jego południowo-zachodniej części[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Glon zbudowany z łatkowatej plechy osiągającej długość do 20 cm i szerokość do 15 cm. Jest dwuwarstwowa, przyczepiona do podłoża i ma żywozielony kolor[3]. Mimo że dwuwarstwowość plechy była przez wiele lat uważana za cechę odróżniającą rodzaj Ulva od rodzaju Enteromorpha (o kiszkowatej plesze), zdarzają się osobniki ulwy sałatowej o plesze częściowo dwuwarstwowej, a częściowo kiszkowatej (rurowatej), a nawet całkowicie kiszkowatej[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Sałata morska jest jadalna, dość pożywna, jednak mało smaczna. Używana jest głównie w Japonii, gdzie zamiast warzyw dodaje się ją do potraw rybnych i mięsnych (zwłaszcza baraniny)[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 M.D. Guiry, G.M. Guiry: Ulva lactuca Linnaeus (ang.). W: AlgaeBase. World-wide electronic publication [on-line]. National University of Ireland, 2014. [dostęp 2014-05-16].
  2. Sytuacja wyjściowa. W: Dokumentacja Nord Stream dotycząca oceny oddziaływania na środowisko. luty 2009, s. 528.
  3. 3,0 3,1 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  4. Hillary S. Hayden, Jaanika Blomster, Christine A. Maggs, Paul C. Silva, Michael J. Stanhope, Robert Waaland. Linnaeus was right all along: Ulva and Enteromorpha are not distinct genera. „European Journal of Phycology”. 38 (3), s. 277–294, sierpień 2003. British Phycological Society. Taylor & Francis. doi:10.1080/1364253031000136321. ISSN 0967-0262 (ang.).