Václav Vavřinec Reiner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Václav Vavřinec Reiner, autoportret, Galeria Narodowa w Pradze

Václav Vavřinec Reiner (niem. Wenzel Lorenz Reiner, pol. Wacław Wawrzyniec Reiner; ur. 8 sierpnia 1689 w Pradze, zm. 9 października 1743 tamże) – czeski malarz, rysownik i twórca fresków, uznawany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli czeskiego baroku.

Był uczniem Petera Brandla, Michała Wacława Halbaxa i Jana Krzysztofa Liszki. Był twórcą portretów, obrazów bitewnych i krajobrazów oraz fresków. Jego wczesne prace charakteryzowały się dyskretnym światłocieniem, później zyskały na świetle i monumentalizmie.

Do najwybitniejszych dzieł Reinera zaliczają się freski: Gigantomachia nad schodami pałacu Czernina w Pradze oraz Sąd Ostateczny na podniebieniu kopuły praskiego kościoła św. Franciszka z Asyżu. Freski Reinera stały się inspiracją dla całego pokolenia czeskich twórców, takich jak Ignác Raab, Jan Petr Molitor, Jan Lukáš Kracker, Josef Kramolín. Jego dzieła znajdują się w Pradze, Oseku, Duchcowie, Dobrej Wodzie koło Czeskich Budziejowic oraz we Wrocławiu w kaplicy Hochberga.

Václav Vavřinec Reiner jest pochowany w kościele św. Idziego na Starym Mieście w Pradze.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Preiss Pavel, Václav Vavřinec Reiner, Odeon, Praha 1971 (cz.).
  • Reiner, Wenzel Lorenz (Václav Vavřinec) w: AND/NDB Digitale Register, Bayerische Staatsbibliothek [1] [dostęp 2009-10-04] (niem.).