Violette Morris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Violette Morris
Violette Morris, 1913
Violette Morris, 1913
Data i miejsce urodzenia 1893
Paryż
Data śmierci 26 kwietnia 1944
Zawód lekkoatletka, kierowca rajdowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Violette Gouraud-Morris (ur. 18 kwietnia 1893[1] w Paryżu, zm. 26 kwietnia 1944) – francuska lekkoatletka, kierowca rajdowy, agentka Gestapo.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Violette Morris urodziła się w Paryżu w 1893 roku jako córka barona Pierre'a Jacquesa Morrisa. Młode lata spędziła w klasztorze[2].

Morris nauczyła się jeździć w czasie I wojny światowej, gdy kierowała karetką obsługującą pole bitwy pod Verdun. Uprawiała liczne dyscypliny sportowe, m.in. lekkoatletykę (rzut dyskiem, rzut oszczepem i pchnięcie kulą), piłkę nożną, piłkę wodną, łucznictwo, zapasy[3], tenis[2] i boks[3]. Była wielokrotną medalistką mistrzostw kraju w pchnięciu kulą, rzucie dyskiem oraz rzucie oszczepem[4]. 14 lipca 1924 ustanowiła wynikiem 10,15 metra rekord Francji w pchnięciu kulą, który przetrwał do 1929[5]. Reprezentowała Francję w lekkoatletycznych meczach międzypaństwowych (w pchnięciu kuli, rzucie dyskiem i rzucie oszczepem)[1]. Brała udział w wyścigach, w różnych dyscyplinach. Startowała w wyścigach konnych, rowerowych, motocyklowych, samochodowych i lotniczych. Była uczestniczką wyścigów 24-godzinnych. Dla potrzeb wyścigów zdecydowała się w latach 1930-tych na usunięcie piersi, by zmieścić się w ciasnych wnętrzach samochodów wyścigowych[3].

Po raz pierwszy w wyścigu brała udział w 1922 roku w Benjamin i zajęła wówczas 4. miejsce w swojej klasie oraz ustanowiła rekord okrążenia. W 1927 roku wygrała wyścig 24-godzinny. Starała się o udział w igrzyskach olimpijskich w 1928 roku, ale odmówiono jej prawa udziału z powodu noszenia zbyt męskich strojów i otwartego przyznawania się do homoseksualizmu. Morris odwołała się od decyzji i pozwała Francuską Federację Sportową Kobiet, ale pozew został oddalony[3].

Po załamaniu kariery sportowej otworzyła sklep z akcesoriami samochodowymi[3]. Jako prowadząca sklep miała problemy z właścicielem nieruchomości, który był pochodzenia żydowskiego. Prawdopodobnie wtedy wyrobiła sobie poglądy antysemicki[2]. Grała także amatorsko w piłkę nożną. Z powodu kryzysu w 1929 roku została zmuszona do zamknięcia swojego sklepu, od tego czasu utrzymywała się z uczenia jazdy samochodem[3] i gry w tenisa[2].

W 1936 roku wzięła udział, na zaproszenie gospodarzy, jako VIP w igrzyskach olimpijskich w Berlinie[3]. Prawdopodobnie wówczas zafascynowała się nazizmem i być może wtedy zaczęła pracować jako agent Gestapo. Niemcom przekazywała m.in. szczegóły dotyczące obrony Paryża[2]. W czasie II wojny światowej przemycała szynkę, alkohol i ludzi, pracowała także jako agent Gestapo[3], biorąc czynny udział w obławach na oficerów wywiadu i ukrywających się Żydów. Wielokrotnie brała udział w przesłuchaniach[2].

Za swoją działalność na rzecz okupanta została przez Bureau Central de Renseignements et d'Action skazana na karę śmieci i zginęła w zamachu 26 kwietnia 1944 roku[2]. Została zastrzelona za kierownicą samochodu[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była zdeklarowaną lesbijką.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 les Sélections (fr.). athle.com. [dostęp 25 września 2012].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Fascinante figure que celle de Violette Morris. (fr.). [dostęp 2012-09-25].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Usunęła piersi by być lepszym kierowcą (pol.). Onet Moto, 2012-09-21. [dostęp 2012-09-25].
  4. Les finalistes des championnats de France - 1888 a 1969 (fr.). athle.com. [dostęp 25 września 2012].
  5. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 270.