Włodzimierz Czetwertyński-Światopełk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb rodu Czetwertynskich-Światopełk Pogoń Ruska

Włodzimierz Ludwik Stanisław Czetwertyński-Światopełk (ur. 26 września 1837 w Woronczynie, zm. 20 sierpnia 1918 w Warszawie), książę, radca Komitetu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, spiskowiec, zesłaniec.

Syn Kaliksta Czetwertyńskiego (1809-1888) i Marii Kropińskiej (1819-1839). Wnuk generała Ludwika Kropińskiego, prawnuk: Jana Tomasza Czetwertyńskiego-Światopełk, kasztelana czernihowskiego, Marcina Grocholskiego wojewody bracławskiego i Stanisława Kropińskiego, posła i konfederata barskiego.

Brał udział w powstaniu styczniowym na Wołyniu. Został aresztowany i zesłany na ciężkie roboty na Syberię. Po 4 latach powrócił z zesłania (1867). W 1906 roku został prezesem Komitetu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego oraz Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Był współzałożycielem Komitetu Obywatelskiego miasta Warszawy. Główny opiekun Tajnego Towarzystwa opieki nad Weteranami w Warszawie. Po swym teściu Sewerynie Macieju Uruskim (1817-1890), otrzymał cenny księgozbiór heraldyczny. Został pochowany na warszawskich Powązkach.

Jego żona Maria Czetwertyńska-Światopełk z domu Uruska, którą poślubił we Lwowie 10 lipca 1873, urodziła 5 dzieci. Najstarszy Seweryn (1873-1945) został prezesem Centralnego Towarzystwa Rolniczego w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Polski Słownik Biograficzny" (tom 4, str. 367)
  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom 4, str. 1 - Czetwertyńscy Książęta)