Wahadło Foucaulta (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wahadło Foucaulta (. Il pendolo di Foucault) – wielowątkowa powieść sensacyjna autorstwa Umberto Eco. Wydana została po raz pierwszy w 1988, a w Polsce w 1993.

Tytuł[edytuj | edytuj kod]

Wahadło Foucaulta w paryskim muzeum

Tytuł powieści nawiązuje do wahadła skonstruowanego przez Jeana Bernarda Léona Foucaulta (ur. 18 września 1819 w Paryżu - zm. 11 lutego 1868) - wybitnego fizyka francuskiego. Wahadło Foucaulta zostało zademonstrowane w 1851 w Paryżu w celu ukazania zmian płaszczyzny ruchu wahania, co dowodzi ruchowi obrotowemu Ziemi. W Polsce analogiczne wahadła znajdują się w kościele św. Piotra i Pawła (Kraków), Wieży Radziejowskiego (Frombork), Zamku Książąt Pomorskich (Szczecin), Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej Politechniki Gdańskiej (Gdańsk), Wydziale Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytecie Mikołaja Kopernika (Toruń) oraz Wydziale Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (Poznań)

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Głównymi bohaterami dzieła są trzej mediolańczycy zainteresowani historią i hermetyzmem. Snują oni wspólnie hipotezy na temat templariuszy i różokrzyżowców. Wymyślają misterny plan przejęcia władzy nad światem, jaki rzekomo od wieków próbują zrealizować żądni zemsty spadkobiercy dziedzictwa templariuszy. Łączą w nim logicznymi zależnościami takie postacie jak: Hiram I, Abraham ben Szlomo Abulafia, Jacques de Molay, legendarny Christian Rosenkreuz, Hrabia de Saint-Germain, tytułowy Jean Bernard Léon Foucault i wiele innych. Zgłębianie teorii spiskowych staje się dla bohaterów powieści obsesją. Do zacierania się granic rzeczywistości przyczyniają się także tajemnicze postacie i intrygi, na jakie natrafiają w badanej przeszłości, jak również podczas samych badań. Prowadzi to do wydarzeń tragiczniejszych, niż mogliby przypuszczać.

Główni bohaterowie powieści to: Casaubon (student piszący pracę doktorską na temat templariuszy), dwaj redaktorzy podejrzanego wydawnictwa pana Garamonda - Diotallevi (Żyd z przekonania) oraz Belbo (niespełniony trębacz), a także hrabia Aglié (przywódca sekty, pozujący na nieśmiertelnego Saint-Germain). Inne ważne postacie, to: obie kobiety Casaubon'a - Amparo (dziewczyna z Południowej Ameryki, która zabiera go na wycieczkę po południowoamerykańskiej synkretycznej kulturze) oraz Lia (jedyna racjonalna osoba w tej książce, która próbuje udowodnić Casaubon'owi, iż ich tajny tekst, jest fragmentem kupieckiej księgi rachunkowej- rodzajem średniowiecznego "kwitu z pralni") i ich wspólny syn Giulio; pułkownik Ardenti (którego zjawienie się w wydawnictwie z tajemniczym tekstem zapoczątkowuje cały ciąg zdarzeń), Lorenza (niespełniona miłość Belbo, która daje się zwieść Aglié'mu przez co traci życie, jako Sophia); Salon (członek sekty, agent policji i mroczny wypychacz zwierząt), a także wiele innych barwnych postaci, które sprawiają, że powieść jest naprawdę wielowątkowa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]