Wal butelkonosy północny
| Wal butelkonosy północny | |
 Wal butelkonosy na znaczku Wysp Owczych |
|
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | walenie |
| Podrząd | zębowce |
| Rodzina | wale dziobogłowe |
| Rodzaj | Hyperoodon |
| Gatunek | wal butelkonosy północny |
| Nazwa systematyczna | |
| Hyperoodon ampullatus[1] | |
| (Forster, 1770) | |
| Synonimy | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 brak danych
|
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Wal butelkonosy północny[4], wal butelkonosy, wal butlonosy, dogling (Hyperoodon ampullatus) - gatunek walenia z rodziny wali dziobogłowych, występujący głównie w strefie arktycznej i umiarkowanej Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego.
Spis treści |
[edytuj] Wygląd
Długość ciała 7,0-9,5 m. Masa ciała do 3 ton. Bardzo charakterystyczne dla tego gatunku jest silnie wypukłe czoło, zwłaszcza starych samców. Czoło jest wyraźnie oddzielone od dziobowatego pyska. Otwór nosowy znajduje się na wierzchołku głowy, nad oczyma. Na wierzchołku żuchwy znajdują się 2 małe, zaokrąglone zęby, dobrze widoczne szczególnie u starych samców. Młode samce mają często 2 pary takich zębów. Płetwy piersiowe nie sięgają połowy długości ciała. Dzięki temu wydają się małe i w czasie poruszania się odgrywają tylko pomocniczą rolę. Ubarwienie grzbietu i boków ciała jest ciemnoszare do czarnego, z wiekiem rozjaśniające się. U starszych samic może wystąpić marmurkowy deseń. Młode osobniki mają szczególnie jasny spód ciała, wyraźnie odcinający się od ciemniejszych boków i grzbietu.
[edytuj] Występowanie
Arktyczne i umiarkowane wody Atlantyku - latem występuje od Islandii do wyspy Jan Mayen, natomiast zimę spędza w rejonach położonych bardziej na południe, sięgajych aż do Wysp Zielonego Przylądka. Sporadycznie w zachodniej części Bałtyku[5].
[edytuj] Środowisko
Strefa wód głębokich w pobliżu wybrzeży.
[edytuj] Tryb życia
Tworzy niewielkie stada, złożone z samic z młodymi i z młodych osobników, ale niekiedy łączy się w gromady liczące ponad 1000 zwierząt. Stare samce wędrują samotnie. W. butelkonosy pływa wolno, a po wynurzeniu się pozostaje dłuższy czas na powierzchni. W poszukiwaniu głowonogów nurkuje bardzo głęboko - poniżej 500 m. Wdech trwa około minuty i jest dobrze słyszany dookoła. Potem wal nurkuje. Może przebywać pod wodą do godziny.
[edytuj] Pokarm
Wal butelkonosy jest wąskim specjalistą pokarmowym, żywiącym się głównie głębokowodnymi głowonogami. Bardzo przypomina pod tym względem kaszalota.
[edytuj] Rozród
Młode rodzą się między marcem a majem; noworodki mierzą 3 m długości.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Hyperoodon ampullatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hyperoodon ampullatus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 18 stycznia 2010]
- ↑ 3,0 3,1 Hyperoodon ampullatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wal butelkonosy. Encyklopedia PWN (on-line), 18 stycznia 2010.
- ↑ Josef Reichholf: Ssaki. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 254. ISBN 83-7129-877-3.
