Walther Spielmeyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walther Spielmeyer
Walther Spielmeyer
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1879
Dessau
Data i miejsce śmierci 4 lutego 1935
Monachium
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Walther Spielmeyer (ur. 23 kwietnia 1879 w Dessau, zm. 4 lutego 1935 w Monachium) – niemiecki lekarz neurolog, neuropatolog i psychiatra.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

Studiował medycynę na Uniwersytecie w Greifswaldzie i na Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze, jego nauczycielami byli Eduard Hitzig, Karl Heilbronner i Karl Joseph Eberth. Od 1906 roku we Fryburgu, gdzie został asystentem Alfreda Hoche; w tym samym czasie działali tam Bumke, Goldstein, Hauptmann i Steiner. W 1905 roku habilitował się. W 1912 roku jego kandydatura na następcę Aloisa Alzheimera, dyrektora Anatomisches Laboratorium der Psychiatrischen und Nervenklivik w Monachium została wysunięta przez Emila Kraepelina. W Monachium pracował razem z Franzem Nisslem i Felixem Plautem. W 1913 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1917 roku profesor tytularny.

Żonaty z Marią Spielmeyer, córka Ruth została psychiatrą.

Zmarł po krótkiej chorobie, na zapalenie płuc. Został pochowany na Nordfriedhof w Monachium[1].

Dorobek naukowy [edytuj]

Spielmeyer badał m.in. uszkodzenia nerwów obwodowych i dysfunkcje mózgu spowodowane czasowymi zaburzeniami krążenia mózgowego. W 1922 opublikował Histopathologie des Neurvensystems, podręcznik neurohistopatologii z doskonałymi ilustracjami.

W jego pracowni uczyło się neuropatologii wielu lekarzy z Niemiec i zagranicy, przede wszystkim z Japonii. Wśród uczniów Spielmeyera byli Julius Hallervorden, Hugo Spatz, Hans-Joachim Scherer (1930), Angel Pentschew, Ludo van Bogaert, Nils Gellerstedt (1932-33), Fritz Lotmar, Gustav Bodechtel (1927), Adam Opalski, Yūshi Uchimura, Berthold Ostertag, Anton Edler von Braunmuehl, Harry Zimmerman, Hans Gerhard Creutzfeldt, Gennosuke Fuse, Adolf Heidenhain, Willibald Scholz i Gerd Peters.

Walther Spielmeyer i jego zespół w 1927. Stoją (od lewej do prawej): Eversbusch, Julius Hallervorden, Quast, Oskar Gagel, Kutter, Yūshi Uchimura, Yushi Funakawa, Metz, Deisler. Siedzą: Adele Grombach, Hélène Gamper, Eduard Gamper, Spielmeyer, Hugo Spatz, NN, NN

Wybrane prace [edytuj]

  • Ein Beitrag zur Kenntniss der Encephalitis. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 35, 3, 676-691, 1902 DOI:10.1007/BF02275146
  • Ein Beitrag zur Pathologie der Tabes. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 40, 2, 389-401, 1905 DOI:10.1007/BF02071086
  • Ein hydranencephales Zwillingspaar. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 39, 2, ss. 807-819, 1905 DOI:10.1007/BF02047004
  • Ueber Hemiplegie bei intakter Pyramidenbahn. Berl. klin. Wchnschr. 43, ss. 1148 (1906)
  • Ueber Hemiplegie bei intakter Pyramidenbahn. Münchner Medizinische Wochenschrift liii, 1404-1407 (1906)
  • Von der protoplasmatischen und faserigen Stützsubstanz des Centralnervensystems. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 42, 2, 303-326, 1907 DOI:10.1007/BF02231508
  • Die Trypanosomenkrankheiten und ihre Beziehungen zu den syphilogenen Nervenkrankheiten. Jena, Fischer, 1908.
  • Veränderungen des Nervensystems nach Stovainanästhesie. Münchner Medizinische Wochenschrift 55, ss. 1629-1634 (1908)
  • Ueber experimentelle Schlafkrankheit. Deutsche med. Wchnschr. 35, ss. 2256-2258 (1909)
  • Technik der mikroskopischen Untersuchung des Nervensystems. Berlin, Springer, 1911; 4. Aufl., 1930.
  • Die progressive Paralyse. W: Handbuch der Neurologie, Bd. 3; Berlin, 1912.
  • Zur Klinik und Anatomie der Nerven-Schussverletzungen. Berlin, Springer, 1915.
  • Histopathologie des Nervensystems (Histopathology of the Nervous System). Erster Band: Allgemeiner Teil. Berlin, J. Springer, 1922.
  • Degeneration und Regeneration am peripherischen Nerven. Handbuch der normalen und pathologischen Physiologie. Bd. 3; Berlin, 1929.
  • Die Anatomie der Psychosen. Handbuch der Geisteskrankheiten. Bd. 11; Berlin, 1930.

Przypisy

  1. ↑ Stephen Ashwal: The Founders of child neurology. San Francisco: Norman Pub. in association with the Child Neurology Society, 1990, s. 593. ISBN 0-930405-26-9.

Bibliografia [edytuj]

  • Kreutzberg GW. Walther Spielmeyer and Japanese neuropathology. „Brain Pathology”. 1. 1, s. 60-62, 1994. doi:10.1111/j.1750-3639.1990.tb00640.x. PMID 1669696. 
  • Fischer I: Biographisches Lexikon der hervorragenden Ärzte der letzten fünfzig Jahre. Band 2. München-Berlin: Urban & Schwarzenberg, 1962, s. 1484.
  • Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1116, seria: Schriften der Mathematisch Naturwissenschaftlichen Klasse der Heidelberger Akademie der Wissenschaften. ISBN 3540406905.
  • Stanley Cobb, Webb Haymaker: Walther Spielmeyer. W: Webb Haymaker (red.): The Founders of Neurology. One Hundred and Thirty-Three Biographical Sketches. Prepared for the Fourth International Neurological Congress in Paris by Eighty-Four Authors. Springfield: C.C.Thomas, 1953, s. 214–218.
  • Walther Spielmeyer W: Stephen Ashwal: The Founders of child neurology. Norman Publishing, 1990 ISBN 0-930405-26-9 ss. 587-593

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Walther_Spielmeyer&oldid=36197395”