Walther Spielmeyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walther Spielmeyer
Walther Spielmeyer
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1879
Dessau
Data i miejsce śmierci 4 lutego 1935
Monachium
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Walther Spielmeyer (ur. 23 kwietnia 1879 w Dessau, zm. 4 lutego 1935 w Monachium) – niemiecki lekarz neurolog, neuropatolog i psychiatra.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował medycynę na Uniwersytecie w Greifswaldzie i na Uniwersytecie w Halle, jego nauczycielami byli Eduard Hitzig, Karl Heilbronner i Karl Joseph Eberth. Od 1906 roku we Fryburgu, gdzie został asystentem Alfreda Hoche. W 1905 roku habilitował się. W 1912 roku jego kandydatura na następcę Aloisa Alzheimera, dyrektora laboratorium anatomopatologicznego kliniki psychiatrycznej Uniwersytetu w Monachium, została wysunięta przez Emila Kraepelina. W Monachium pracował razem z Franzem Nisslem i Felixem Plautem. W 1913 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1917 roku został profesorem tytularnym.

Żonaty z Marią Spielmeyer, córka Ruth została psychiatrą.

Zmarł po krótkiej chorobie, na zapalenie płuc. Został pochowany na cmentarzu północnym (Nordfriedhof) w Monachium[1].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Spielmeyer badał m.in. uszkodzenia nerwów obwodowych i dysfunkcje mózgu spowodowane czasowymi zaburzeniami krążenia mózgowego. W 1922 opublikował Histopathologie des Neurvensystems, podręcznik neurohistopatologii z doskonałymi ilustracjami.

W jego pracowni uczyło się neuropatologii wielu lekarzy z Niemiec i zagranicy, przede wszystkim z Japonii. Wśród uczniów Spielmeyera byli Julius Hallervorden, Hugo Spatz, Hans-Joachim Scherer (1930), Angel Pentschew, Ludo van Bogaert, Nils Gellerstedt (1932–1933), Fritz Lotmar, Gustav Bodechtel (1927), Adam Opalski, Yūshi Uchimura, Berthold Ostertag, Anton von Braunmühl, Harry Zimmerman, Hans Gerhard Creutzfeldt, Gennosuke Fuse, Adolf Heidenhain, Willibald Scholz i Gerd Peters.

Walther Spielmeyer i jego zespół w 1927. Stoją (od lewej do prawej): Eversbusch, Julius Hallervorden, Quast, Oskar Gagel, Kutter, Yūshi Uchimura, Yushi Funakawa, Metz, Deisler. Siedzą: Adele Grombach, Hélène Gamper, Eduard Gamper, Spielmeyer, Hugo Spatz, NN, NN

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Ein Beitrag zur Kenntniss der Encephalitis. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 35, 3, 676-691, 1902 DOI:10.1007/BF02275146
  • Ein Beitrag zur Pathologie der Tabes. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 40, 2, 389-401, 1905 DOI:10.1007/BF02071086
  • Ein hydranencephales Zwillingspaar. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 39, 2, ss. 807-819, 1905 DOI:10.1007/BF02047004
  • Ueber Hemiplegie bei intakter Pyramidenbahn. Berl. klin. Wchnschr. 43, ss. 1148 (1906)
  • Ueber Hemiplegie bei intakter Pyramidenbahn. Münchner Medizinische Wochenschrift liii, 1404-1407 (1906)
  • Von der protoplasmatischen und faserigen Stützsubstanz des Centralnervensystems. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 42, 2, 303-326, 1907 DOI:10.1007/BF02231508
  • Die Trypanosomenkrankheiten und ihre Beziehungen zu den syphilogenen Nervenkrankheiten. Jena, Fischer, 1908.
  • Veränderungen des Nervensystems nach Stovainanästhesie. Münchner Medizinische Wochenschrift 55, ss. 1629-1634 (1908)
  • Ueber experimentelle Schlafkrankheit. Deutsche med. Wchnschr. 35, ss. 2256-2258 (1909)
  • Technik der mikroskopischen Untersuchung des Nervensystems. Berlin, Springer, 1911; 4. Aufl., 1930.
  • Die progressive Paralyse. W: Handbuch der Neurologie, Bd. 3; Berlin, 1912.
  • Zur Klinik und Anatomie der Nerven-Schussverletzungen. Berlin, Springer, 1915.
  • Histopathologie des Nervensystems (Histopathology of the Nervous System). Erster Band: Allgemeiner Teil. Berlin, J. Springer, 1922.
  • Degeneration und Regeneration am peripherischen Nerven. Handbuch der normalen und pathologischen Physiologie. Bd. 3; Berlin, 1929.
  • Die Anatomie der Psychosen. Handbuch der Geisteskrankheiten. Bd. 11; Berlin, 1930.

Przypisy

  1. Stephen Ashwal: The Founders of child neurology. San Francisco: Norman Pub. in association with the Child Neurology Society, 1990, s. 593. ISBN 0-930405-26-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kreutzberg GW. Walther Spielmeyer and Japanese neuropathology. „Brain Pathology”. 1. 1, s. 60-62, 1994. doi:10.1111/j.1750-3639.1990.tb00640.x. PMID 1669696. 
  • Fischer I: Biographisches Lexikon der hervorragenden Ärzte der letzten fünfzig Jahre. Band 2. München-Berlin: Urban & Schwarzenberg, 1962, s. 1484.
  • Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1116, seria: Schriften der Mathematisch Naturwissenschaftlichen Klasse der Heidelberger Akademie der Wissenschaften. ISBN 3540406905.
  • Stanley Cobb, Webb Haymaker: Walther Spielmeyer. W: Webb Haymaker (red.): The Founders of Neurology. One Hundred and Thirty-Three Biographical Sketches. Prepared for the Fourth International Neurological Congress in Paris by Eighty-Four Authors. Springfield: C.C.Thomas, 1953, s. 214–218.
  • Walther Spielmeyer W: Stephen Ashwal: The Founders of child neurology. Norman Publishing, 1990 ISBN 0-930405-26-9 ss. 587-593

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]