Weyherowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Weyherowie herbu Wejher - stary ród wywodzący się z Würzburga we Frankonii, związany silnie z historią Pomorza, gdzie wielu Weyherów piastowało od XV do XVII wieku ważne funkcje administracyjne. Najbardziej znanymi postaciami rodu byli:

Ernest Weiher (1517–1598), wojewoda chełmiński, starosta pucki.
Jan Weiher (syn poprzedniego) (1580–1626), starosta pucki.
Jakub Weiher (syn poprzedniego) (1609–1657), wojewoda malborski, założył miasto Wejherowo, fundator Kalwarii Wejherowskiej.

Pisownia nazwiska[edytuj | edytuj kod]

Nazwisko w pisowni "Weyher" zatrzymali żyjący potomkowie w linii prostej i po mieczu Mikołaja Weihera, książęcego starosty Słupska. Z czasem ta pierwotna forma ewoluowała, dając najrozmaitsze pochodne: Wejher, Wejer, Weyher, Waier, czasem nawet mylnie Weicher, Weichert itp. W poniższym omówieniu użyta zostanie ta forma nazwiska, która przeważa w dokumentach różnych okresów, a więc Weiher. Należy jednak pamiętać, że polska linia Weiherów niejednokrotnie używała nazwiska Weyher dla podkreślenia swej odrębności od linii niemieckiej, zwłaszcza w czasach wojen i zaborów.

Historia najwcześniejsza[edytuj | edytuj kod]

Prasiedziba rodu znajdowała się w Würzburgu, we Frankonii (Niemcy). W 1190 r. jeden z Weiherów został pasowany na rycerza przez cesarza Fryderyka I Barbarossę. Jeden z jego potomków zawędrował na Pomorze. Był to Dietrich Weiher (Teodoryk Weiher), który w 1373 roku otrzymał od wielkiego mistrza Winricha von Kniprode lenno w postaci Łeby w ziemi lęborsko-bytowskiej, będącej w owym czasie w rękach krzyżackich.

W okresie wojny trzynastoletniej Hans Weiher był podobno sprzymierzeńcem Krzyżaków. W drugiej połowie XV wieku, gdy ziemia lęborsko-bytowska przeszła w ręce książąt pomorskich, Weiherowie zajmowali już wiele ważnych stanowisk.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Ciara Kariera rodu Weiherów 1560-1657, Prace Instytutu Historycznego UW, ISBN 8300010807

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]