Wielki Budda z Leshan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krajobraz góry Emei
i Wielki Budda z Leshan
a
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Leshan Buddha Statue View.JPG
Kraj  Chiny
Typ kulturowe i przyrodnicze
Spełniane kryterium IV, VI, X
Charakterystyka #779
Regionb Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1996
na 20. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Syczuanu
Mapa lokalizacyjna Syczuanu
Krajobraz góry Emeii Wielki Budda z Leshan
Krajobraz góry Emei
i Wielki Budda z Leshan
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Krajobraz góry Emeii Wielki Budda z Leshan
Krajobraz góry Emei
i Wielki Budda z Leshan
Ziemia 29°32′50″N 103°46′09″E/29,547222 103,769167
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Wielki Budda z Leshan (chiń. upr.: 乐山大佛; chiń. trad.: 樂山大佛; pinyin: Lèshān Dàfó) – posąg Buddy w pobliżu miasta Leshan w chińskiej prowincji Syczuan. Mierzy 71 metrów wysokości, co czyni go jednym z największych posągów Buddy na świecie. W 1996 roku został wraz z pobliską górą Emei wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Budowę posągu rozpoczęto w 713 roku staraniem buddyjskiego mnicha Haitonga. Posąg zaprojektowano tak, aby stał na zboczu i zwrócony był twarzą do zlewiska rzek Dadu He i Min Jiang. Dawniej znajdowało się w tym miejscu naturalne podwodne zapadlisko, wywołujące nieprzychylne rybakom prądy rzeczne. W zamyśle Haitonga posąg miał ochraniać łodzie rybackie przed zatonięciem. W istocie odłamki skalne, odłupywane w trakcie trwającej 90 lat budowy, zasypały zapadlisko, skutkiem czego nurt rzeki stał się spokojniejszy.

Obecnie posągowi zagraża przyroda – wody rzeki erodują skałę i władze chińskie obawiają się zawalenia posągu. Rzeźba powoli pokrywa się także roślinnością – rosną na nim mchy i paprocie. Posąg cierpi także z powodu zanieczyszczenia środowiska – kwaśnych deszczy przyczyniających się do erozji piaskowca, z którego wykonany jest posąg. Stąd podejmowane są starania w celu ustanowienia w okolicy posągu strefy ochronnej[potrzebne źródło].

Grafika[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praktyczny przewodnik:Chiny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2001, s. 742-743.