Wielki Budda z Leshan
| Krajobraz góry Emei i Wielki Budda z Leshana |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj | |
| Typ | kulturowe i przyrodnicze |
| Spełniane kryterium | IV, VI, X |
| Charakterystyka | #779 |
| Regionb | Azja i Pacyfik |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1996 na 20. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Wielki Budda z Leshan (chin. upr. 乐山大佛, chin. trad. 樂山大佛, pinyin: Lèshān Dàfó) – posąg Buddy w pobliżu miasta Leshan w chińskiej prowincji Syczuan. Mierzy 71 metrów wysokości, co czyni go największym posągiem Buddy na świecie. W 1996 roku został wraz z pobliską górą Emei wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Budowę posągu rozpoczęto w 713 roku staraniem buddyjskiego mnicha Haitonga. Posąg zaprojektowano tak, aby stał na zboczu i zwrócony był twarzą do zlewiska rzek Dadu He i Min. Dawniej znajdowało się w tym miejscu naturalne podwodne zapadlisko, wywołujące nieprzychylne rybakom prądy rzeczne. W zamyśle Haitonga posąg miał ochraniać łodzie rybackie przed zatonięciem. W istocie odłamki skalne, odłupywane w trakcie trwającej 90 lat budowy, zasypały zapadlisko, skutkiem czego nurt rzeki stał się spokojniejszy.
Obecnie posągowi zagraża przyroda – wody rzeki erodują skałę i władze chińskie obawiają się zawalenia posągu. Rzeźba powoli pokrywa się także roślinnością – rosną na nim mchy i paprocie. Posąg cierpi także z powodu zanieczyszczenia środowiska.
[edytuj] Grafika
[edytuj] Bibliografia
- Praktyczny przewodnik:Chiny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2001, s. 742-743.