Emei Shan
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Krajobraz góry Emei i Wielki Budda z Leshana |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Kraj |  Chiny |
| Typ | kulturowe i przyrodnicze |
| Spełniane kryterium | IV, VI, X |
| Charakterystyka | #779 |
| Regionb | Azja i Pacyfik |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1996 na 20. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
| Emei Shan 峨眉山 |
|
| Państwo | Chiny |
| Wysokość | 3099 m n.p.m. |
|
Położenie na mapie Wyżyny Tybetańskiej
  Emei Shan
峨眉山 |
|
|
Położenie na mapie Azji
 Emei Shan
峨眉山 |
|
 |
|
Emei Shan (chiń. 峨眉山, pinyin: Éméi Shān) – masyw górski w Chinach, w prowincji Syczuan, jedna z czterech chińskich świętych gór buddyzmu. Wznosi się na wysokość 3099 m. W 1996 roku wraz z rzeźbą Wielkiego Buddy z Leshan została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wierzchołek Emei Shan często góruje ponad warstwą chmur, zalegających w niższych partiach góry ze względu na panujący tam wilgotny klimat.
Klasztory buddyjskie [edytuj]
W pobliżu szczytu góry wzniesiono około siedemdziesięciu klasztorów buddyjskich, w większości pochodzących z czasów dynastii Ming i Qing. Do najważniejszych świątyń na Emei Shan zaliczają się:
- Baoguo Si (报国寺, Klasztor Proklamowania Państwa), wzniesiony w XVI wieku, następnie rozbudowany w kolejnym stuleciu za panowania cesarza Kangxi. Kryje m.in. rzeźbę porcelanowego Buddy o wysokości 3,5 m, wykonaną w 1415 roku. Na terenie klasztoru działa także niewielkie muzeum.
- Fuhu Si (伏虎寺, Klasztor Przyczajonego Tygrysa) – otoczony zielenią klasztor z 7-metrową miedzianą pagodą, pokrytą buddyjskimi rysunkami i tekstami.
- Wannan Si (万年寺, Świątynia 10 000 lat) – najstarszy klasztor na Emei Shan (zrekonstruowany w IX wieku), poświęcony opiekunowi góry bodhisattwie Samantabhadrze (Puxian). Wewnątrz znajduje się jego 8,5-metrowy posąg ze stopu miedzi i brązu z końca XI wieku. Na tyłach świątyni zlokalizowano cmentarz.
- Qingyin Ge (清音阁, Pawilon Nieskazitelnego Dźwięku) – świątynia nad brzegiem rwącego potoku, składająca się z kilku pawilonów. Nazwa pochodzi od szumu wody.
- Jinding Si (金顶寺, Świątynia Złocistego Szczytu) – świątynia na wysokości 3077 m n.p.m. Jej nazwa pochodzi od połysku brązu, którym niegdyś pokryty był jej dach. Obecny gmach świątyni powstał w wyniku całkowitej odbudowy po pożarze. Świątynia pokryta jest kafelkami i otoczona balustradami z białego marmuru.
Galeria [edytuj]
-
Baoguo Si
-
Fuhu Si
-
Posąg Puxiana
Bibliografia [edytuj]
- Praktyczny przewodnik:Chiny. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2001, s. 739-740.
