William Griffith Wilson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
William Griffith Wilson
Bill Wilson lub Bill W.
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1895
East Dorset, VT
Data śmierci 24 stycznia 1971
Przyczyna śmierci Rozedma płuc, Zapalenie płuc
Miejsce spoczynku East Dorset, VT
Narodowość  Stany Zjednoczone
Małżeństwo Lois Burnham

William Griffith Wilson (ur. 26 listopada 1895 w East Dorset, VT, zm. 24 stycznia 1971 r. w East Dorset, VT) – współzałożyciel Wspólnoty Anonimowych Alkoholików.

Częściej znany pod określeniami Bill Wilson lub Bill W., zgodnie z zasadą anonimowości Wspólnoty.

Drugim współzałożycielem był dr Bob Smith. Jego żona Lois Wilson została współzałożycielką Al-Anon, grup samopomocy przeznaczonych dla przyjaciół i bliskich alkoholików. Trzeźwość osiągnął w 1934 roku i zachował ją do końca przez 37 lat.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Był jedynym synem Gillmana Barrowsa Wilsona i Emily Griffith. Gdy miał 10 lat jego ojciec wyjechał w sprawach służbowych i jak się potem okazało miał już nigdy do rodziny nie powrócić. Wkrótce potem matka podjęła studia medyczne, więc wychowanie chłopca spadło na dziadków. W 17 roku życia przeżył bardzo silną depresję w następstwie śmierci swojej ukochanej, która zmarła z powodu komplikacji pooperacyjnych.

Życie dorosłe[edytuj | edytuj kod]

W 1918 poślubił Lois Burnham. Pić zaczął podczas I wojny światowej. Po demobilizacji został maklerem giełdowym w Nowym Jorku.

Rozwój nałogu[edytuj | edytuj kod]

W ciągu następnych lat jego picie nasilało się i powodowało coraz poważniejsze następstwa. Kilkakrotnie umieszczano go na oddziale psychiatrycznym w szpitalu Townsa pod opieką dr. Williama D. Silkwortha. Poinformowano go, że umrze z powodu swego alkoholizmu jeśli wcześniej nie trafi na resztę życia na oddział dla chronicznych alkoholików.

Przemiana[edytuj | edytuj kod]

Pewnego dnia stary kompan od kieliszka Ebby Thacher zadzwonił do Billa i poinformował go o zamiarze odwiedzin. Bill spodziewał się, że dzień upłynie im na wspominaniu starych dobrych czasów, lecz zamiast tego został zaszokowany informacją o tym iż Ebby przestał pić. Kiedy Bill zapytał go dlaczego nie pije, Ebby odparł znalazłem religię. Ebby był trzeźwy od dwóch miesięcy dzięki przewodnictwu Rolanda Hazarda i uczestnictwu w Grupach Oksfordzkich – stowarzyszenia ewangelickiego. Przez 4 godziny rozmawiali o religijnym przebudzeniu Ebby'ego i jego nowo odkrytej trzeźwości. Bill wyrażał się z pogardą o zorganizowanych religiach. Podczas takiej perory Ebby zapytał go Dlaczego nie przyjmiesz jakiegoś Boga według własnego rozumienia? To proste stanowisko otwarło Billowi nowe spojrzenie na duchowość. Bill nie przestał pić tego dnia, ale rozmowa ta utkwiła w jego umyśle.

Narodziny Anonimowych Alkoholików[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce po wizycie Ebby'go Bill trafił do szpitala Townsa po raz ostatni. Gdy leżał na łóżku powoli wychodząc z ciągu w depresji i rozpaczy wykrzyknął Jeśli jest tam jakiś Bóg, niech mi się ukaże! Zrobię wszystko, wszystko! Doświadczył wówczas tego, co później nazywał doświadczeniem jasnego, oślepiającego światła. Jego obsesja picia zniknęła natychmiast. Bill poprosił dr. Silkwortha, który odpowiedział mu, iż nie wie co się zdarzyło Billowi, ale na pewno spowodowało to znaczącą poprawę jego stanu. Ebby odwiedził Billa w szpitalu i objaśnił mu kilka podstawowych zasad Grup Oksfordzkich. Po wyjściu ze szpitala Bill poczuł potrzebę odnajdowania innych pijaków i przekazywania im informacji o możliwości zaprzestania picia, tak jak to Ebby uczynił wobec niego.

Bill dołączył do grup oksfordzkich i poświęcił się próbom pomagania innym alkoholikom. Bez powodzenia, jak później opowiadał, z tego powodu iż opowiadał o swoim duchowym przeżyciu w szpitalu.

Kierownictwo AA[edytuj | edytuj kod]

Z konieczności Wilson kierował ruchem aż do 1955 roku, gdy na konwencji w Saint Louis wraz z innymi pionierami ruchu przekazał wszystkie uprawnienia służbom. Stale jednak był obecny w ruchu, poświęcał mu wiele energii i służył doświadczeniem.

Działalność po usamodzielnieniu się AA[edytuj | edytuj kod]

Stale poszukiwał nowych rozwiązań w leczeniu alkoholizmu. Poddał się m.in. eksperymentom z LSD pod kontrolą lekarzy oraz poświęcił wiele energii na ustalenie korzystnego wpływu niacyny na zdrowienie z alkoholizmu.

Dziedzictwo[edytuj | edytuj kod]

Wierny zasadom ruchu odmówił przyjęcia tytułu profesora honorowego uniwersytetu w Yale i odrzucił propozycję umieszczenia jego zdjęcia na okładce Time'a, choćby na ostatniej stronie. Na jego żołnierskim nagrobku na cmentarzu w Nowym Jorku znajduje się tylko nazwisko i stopień wojskowy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przekaż dalej. Opowieść o Billu Wilsonie i o tym jak posłanie AA ogarnęło cały świat, Warszawa, Wyd. Fundacja Biuro Służby Krajowej Anonimowych Alkoholików w Polsce, 2004, ISBN 83-87043-62-1