William Holman Hunt
William Holman Hunt (2 kwietnia 1827 – 7 września 1910) – malarz angielski.
W roku 1848 wraz z Dante Gabrielem Rossettim i Johnem Everettem Millaisem założył Bractwo Prerafaelitów.
Syn magazyniera z City, wychowany w surowej atmosferze cnót wiktoriańskich: ojciec wpoił mu zasadę, że jedynie ciężka, sumienna praca i zapobiegliwość prowadzi do sukcesu. Jako chłopiec pracował więc po dwanaście godzin w niewielkim biurze pośrednictwa handlu domami, ale każdą wolną chwilę poświęcał nauce malarstwa. Po kilku nieudanych próbach dostał się do Akademii jako wolny słuchacz a pięć lat później uczelnia przyjęła na wystawę jego obraz, by go następnie sprzedać za pokaźną sumę 70 funtów. Po opuszczeniu domu rodzinnego zamieszkał z przyjacielem Dantem Gabrielem Rossettim, którego poznał w Akademii. To właśnie ten szalony Włoch podczas wystawy wykrzykiwał na całe gardło, iż właśnie obraz Wiliama jest najlepszy. Ze wszystkich prerafaelitów Hunt najwierniej trwał przy założeniach grupy.
Ważniejsze dzieła [edytuj]
- Zły pasterz (lub Najemny pasterz) – 1851, olej na płótnie 76,4 × 109,5 cm, Manchester City Galleries
- Nasze angielskie wybrzeża (lub Zbłąkane owce) (1852)
- Przebudzone sumienie – 1853
- Kozioł ofiarny – 1854
- Światłość świata – trzy wersje: Keble College w Oksfordzie, Katedra św. Pawła w Londynie i Manchester Art Gallery
- Pani z Shalott – 1886 – 1905, City Art Gallery, Manchester
- Cień śmierci – 1870-73, City Art Gallery, Manchester
