Wybory parlamentarne w Grecji w maju 2012 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grecja
Godło Grecji
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Grecji
Portal Portal Grecja

Wybory parlamentarne w Grecji w 2012 – przedterminowe wybory do greckiego parlamentu, Izby Deputowanych odbyły się 6 maja 2012 roku[1].

Podłoże[edytuj | edytuj kod]

W myśl Konstytucji, kadencja rządu powołanego w 2009, upływała pod koniec 2013 roku. W listopadzie 2011 zostało zawarte porozumienie o powołaniu rządu koalicyjnego, którego głównym zadaniem była ratyfikacja i wdrożenie w życie decyzji podjętych wspólnie z innymi krajami strefy euro oraz Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW) miesiąc wcześniej. W tym też czasie zapadła decyzja o przyśpieszeniu wyborów parlamentarnych[2].

Ustalenie terminu wyborów[edytuj | edytuj kod]

W przemówieniu do parlamentu w dniu 4 listopada Minister Finansów Evangelos Venizelos oznajmił, że rząd tymczasowy będzie funkcjonował do lutego 2012[3]. Pod koniec grudnia 2011 roku, zdecydowano jednak, że wybory zostaną przesunięte na koniec kwietnia[4] w celu umożliwienia rządowi Premiera Lucasa Papadimosa przeprowadzenie reform podatkowych, emerytalnych i systemów zabezpieczenia społecznego zgodnie z listopadowym porozumieniem w zamian za otrzymanie wsparcia finansowego z europejskiego funduszu ratunkowego.

Przetasowania w parlamencie[edytuj | edytuj kod]

Po wyborach w 2009 roku do Izby Deputowanych swoich przedstawicieli wprowadziło pięć partii. W czerwcu 2010 szeregi SYRIZY opuścili członkowie Synaspismós tworząc własny klub Demokratycznej Lewicy (DIMAR). Do dużo poważniejszych roszad doszło w lutym 2012 kiedy to w wyniku rozłamu w Nowej Demokracji i Panhelleńskim Ruchu Socjalistycznym parlamentarzyści przeciwni polityce zaciskania pasa opuścili swoje macierzyste partie. W ten sposób powstały nowe kluby Niezależnych Greków (ANEL), Umowy Społecznej (KOISY) oraz Sojuszu Demokratycznego (DISY). Najwięcej bo aż 18 deputowanych pozostało niezależnych.

  • Struktura parlamentu w 2009 i 2012 roku:
Podział miejsc w parlamencie październik 2009 Kwiecień 2012
Oficjalne partie
Panhelleński Ruch Socjalistyczny (PASOK) 160 129
Nowa Demokracja (ND) 91 72
Komunistyczna Partia Grecji (KKE) 21 21
Ludowe Zgromadzenie Prawosławne (LAOS) 15 16
Radykalna Lewica (SYRIZA) 13 11
Niezależni Grecy (ANEL) 0 11
Demokratyczna Lewica (DIMAR) 0 10
Kluby parlamentarne i niezależni
Umowa Społeczna (KOISY) 0 8
Sojusz Demokratyczny (DISY) 0 4
Niezależni 0 18

Wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

Wybory parlamentarne wygrała nieznacznie Nowa Demokracja na którą oddano 18,85% ważnie oddanych głosów. Jako partia, zdobywająca największą ilość głosów, dysponować będzie dodatkowymi 50 miejscami w 300-osobowym Parlamencie Hellenów. Tuż za nią uplasował się w liczbie uzyskanych głosów ruch SYRIZA jeden z sojuszy wyborczych radykalnej lewicy 16,78%, następnie Panhelleński Ruch Socjalistyczny 13,18%[5]. Frekwencja wyborcza wyniosła 65,10%. Po raz pierwszy do parlamentu dostali się posłowie ze skrajnego, budzącego liczne kontrowersje ugrupowania Złoty Świt. Sojusz Demokratyczny i Niezależni Grecy, to partie posłów, opuszczających w poprzedniej kadencji partię Nowa Demokracja.

Partia polityczna Liczba głosów % +/– Liczba mandatów +/–
Nowa Demokracja (ND) 1,192,054 18,85 –14,63 108 +17
Radykalna Lewica (SYRIZA) 1,061,265 16,78 +12,18 52 +39
Panhelleński Ruch Socjalistyczny (PASOK) 833,529 13,18 –30,74 41 −119
Niezależni Grecy (ANEL) 670,596 10,60 - 33 +33
Komunistyczna Partia Grecji (KKE) 536,072 8,48 +0,94 26 +5
Złoty Świt (XA) 440,894 6,97 +6,68 21 +21
Demokratyczna Lewica (DIMAR) 386,116 6,11 - 19 +19
Ekolodzy-Zieloni (OP) 185,336 2,93 +0,40 0
Ludowe Zgromadzenie Prawosławne (LAOS) 183,466 2,90 –2,73 0 -15
Sojusz Demokratyczny (DISY) 161,510 2,55 +2,55 - -
Pozostałe 673,266 10,65 - - -
Razem 6,324,104 (65.1%) 300
  • Uprawnieni do głosowania, wg grup wiekowych[6] :

• 18 do 23 lat: 673.144
• 24 do 29 lat: 766.212
• 30 do 35 lat: 938.798
• 36 do 41 lat: 973.429
• 42 do 47 lat: 1.006.530
• 48 do 53 lat: 932.140
• 54 do 59 lat: 891.978
• 60 do 65 lat: 834.854
• 66 do 70 lat: 625.411
• 71 i starsi: 2.208.306


Powyborcza analiza[edytuj | edytuj kod]

Na dotychczasowe, od 35 lat, partie władzy, czyli PASOK i ND głosowały głównie najstarsze grupy wiekowe. Wyborcami neofaszystowskiego "Złotego Świtu" okazali się głównie młodzi wyborcy, niemal wyłącznie mężczyźni[7], z wysokim poparciem w tych okręgach wyborczych, w których głosowały jednostki policyjne i specjalne[8].

Formowanie rządu[edytuj | edytuj kod]

Dla wyłonienia większościowej koalicji rządzącej, lider zwycięskiej partii ma trzy dni. W wypadku jego niepowodzenia, misję tę otrzymuje od Prezydenta lider drugiej partii, potem przywódca trzeciej. Następnie inicjatywa budowy koalicji powraca w ręce Prezydenta Republiki, a jeśli nie przyniesie to efektu, konieczne są przedterminowe wybory. Może też zostać powołany (po raz pierwszy w historii Grecji) rząd mniejszościowy, pod warunkiem poparcia go przez 120 posłów i akceptacji lub zadeklarowanej neutralności ze strony części spośród pozostałych posłów. Prezydentowi Republiki (co bywało już praktykowane) przysługuje prawo do powołania rządu tymczasowego (Υπηρεσιακή κυβέρνηση – "służbowy rząd"), działającego przez kilka miesięcy, z powierzonym mu ograniczonym, uprzednio uzgodnionym przez strony zakresem obowiązków ustawodawczych.

Dzień po wyborach, prezydent Karolos Papoulias powierzył liderowi Nowej Demokracji Antonisowi Samarasowi pierwszą próbę utworzenia rządu[9]. W dniu 8 maja zadanie utworzenia rządu otrzymał Aleksis Tsipras[10].

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Przypisy

  1. Przedterminowe wybory parlamentarne w Grecji 6 maja. obserwatorfinansowy.pl. [dostęp 2012-04-11].
  2. Κατ' αρχήν συμφωνία Παπανδρέου – Σαμαρά για την κυβέρνηση συνεργασίας (gr.). news.in.gr. [dostęp 2011-11-06].
  3. Ευ. Βενιζέλος: Μέχρι τον Φεβρουάριο η διάρκεια του νέου κυβερνητικού σχήματος (gr.). skai.gr. [dostęp 2011-11-05].
  4. Greek elections delayed until April (ang.). europeanvoice.com. [dostęp 2011-12-28].
  5. Βουλευτικές Εκλογές 2012 (gr.). ekloges.ypes.gr. [dostęp 2012-05-08].
  6. źródło danych: strona kanału MEGA TV
  7. Informacja agencji prasowej Newsbeast.gr z dnia 12 maja 2012, 10:46
  8. Informacja Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, przytoczona przez agencję informacyjną Newsbeast.gr, 11 maja 2012 10:06 – w obwodach wyborczych, w których głosowały jednostki policyjne i specjalne "Złoty Świt" uzyskiwał od 12,4% do 23,6% wszystkich, oddanych głosów
  9. "Left gets historic chance to pull Greece out of limbo" (ang.). [dostęp 2012-05-07].
  10. "Greek election: Antonis Samaras coalition bid fails" (ang.). [dostęp 2012-05-07].

Źródła[edytuj | edytuj kod]