Wybrzeże Adeli
| Terre-Adélie Ziemia Adeli |
|||||
|
|||||
 |
|||||
| Język urzędowy | francuski | ||||
| Stolica | Stacja polarna Dumont d' Urville (siedziba szefa Dystryktu) | ||||
| Głowa państwa | Prefekt, Wysoki Administrator Christian Gaudin | ||||
| Status terytorium | terytorium zależne | ||||
| Zależne od | Francji | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
432 000 km² |
||||
| Liczba ludności () • całkowita • gęstość zaludnienia |
33 osób/km² |
||||
 |
|||||
Ziemia Adeli, Wybrzeże Adeli (fr. Terre-Adélie) – region fizycznogeograficzny w Antarktydzie Wschodniej, nad Morzem d'Urville'a (na południe od Oceanu Indyjskiego). Jej powierzchnia wynosi ok. 432 tys. km², zaś wysokość do ok. 2500 m. Ma ona charakter płaskowyżu zbudowanego ze skał metamorficznych, całkowicie pokrytego lądolodem. Znana jest z najsilniejszych wiatrów na Antarktydzie (maksymalnie zaobserwowana prędkość wiatru 90 m/s). Latem są tam kolonie fok, pingwinów Adeli i niektórych ptaków oceanicznych. U jej wybrzeży na wyspie Petrel znajduje się francuska stacja naukowa Dumont d' Urville na której zamieszkuje kilkadziesiąt osób.
Wybrzeże Adeli zostało odkryte w 1839 roku przez francuskiego podróżnika Jules'a Dumont d'Urville'a i nazwane tak na cześć jego żony.
Francja rości sobie pretensje do tego terytorium na Antarktydzie, Ziemia Adeli administracyjnie jest jednym z dystryktów Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych. Szef dystryktu ma siedzibę w stacji Dumont d'Urville. Na mocy Traktatu antarktycznego francuska jurysdykcja jest jednak znacznie ograniczona.
W pobliżu Wybrzeża Adeli znajduje się południowy biegun magnetyczny Ziemi.
