Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne

Terres australes et antarctiques françaises Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne
Flaga Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych Herb Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych
Dewiza: (fr.) Liberté, Egalité, Fraternité
Język urzędowy	francuski
Status terytorium	terytorium zamorskie
Zależne od	Francji
Głowa terytorium	prezydent François Hollande
Szef rządu	Prefekt, Wysoki Administrator Christian Gaudin od 4.11.2010
Powierzchnia  • całkowita	440 000 km²
Liczba ludności (2007)  • całkowita   • gęstość zaludnienia	0 0 osób/km²
Jednostka monetarna	euro (EUR)
Rok utworzenia	wydzielenie z Madagaskaru 1955
Kod ISO 3166	TF/ATF/260
Domena internetowa	.tf

Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne (fr. Terres australes et antarctiques françaises – TAAF) – francuskie terytorium zależne obejmujące antarktyczne wyspy wulkaniczne, położone w południowej części Oceanu Indyjskiego. Położone są one częściowo u wybrzeży Afryki, a część leży niemal w równej odległości od kontynentów Afryki, Australii i Antarktydy, w pobliżu 43°S i 67°E. W ich skład wchodzi również sektor Antarktydy obejmujący Ziemię Adeli, przy czym niektóre z państw nie uznaje roszczeń terytorialnych wobec Ziemi Adeli.

Terytoria te mają od 1955 roku status terytorium zamorskiego Francji.

Podział

Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne dzielą się na 5 dystryktów:

• Wyspy Crozeta (Îles Crozet),
• Wyspy Kerguelena (Îles Kerguelen),
• Wyspy Rozproszone (Îles Éparses de l’océan Indien; grupa wysp wydzielona w 2005 spod administracji Reunionu):
  • wyspa Bassas da India,
  • wyspa Europa,
  • wyspa Juan de Nova,
  • wyspy Glorieuses,
  • wyspa Tromelin,
• Wyspy Świętego Pawła i Amsterdam
  • wyspa Amsterdam (Île Amsterdam),
  • Wyspa Świętego Pawła (Île Saint-Paul),
• Ziemia Adeli (Terre Adélie).

Od 1955 do 2004 główna siedziba administracji tego terytorium znajdowała się w Paryżu, gdzie rezydował Wysoki Komisarz Republiki do spraw Terytoriów Południowych. Po reformie z grudnia 2004 terytorium administruje prefekt, wysoki administrator (Le Préfet, administrateur supérieur de Territoire des Terres australes et antarctiques françaises) którego siedziba znajduje się w Saint-Pierre na Reunionie. Od 4 listopada 2010 funkcję tę pełni Christian Gaudin.

Ludność i gospodarka

Ziemia Adeli o powierzchni około 500 tys. km² oraz wyspy zajmujące razem 7781 km² nie były nigdy zamieszkane. Jedynymi mieszkańcami są przebywający tam czasowo naukowcy – w roku 1997 było ich około 100.

Mimo tego, terytorium posiada znaczącej wielkości flotę morską, w skład której wchodziły w 1999 roku następujące jednostki: 7 masowców, 5 statków drobnicowców, 10 chemikaliowców, 9 kontenerowców, 6 statków do przewozu ciekłego gazu, 24 tankowce, jeden statek-chłodnia oraz 10 rorowców. Łączna wyporność statków tej floty wynosi blisko 2893 tys. GRT, czyli 5166 tys. DWT. Flota ta rejestrowana jest w tzw. drugim francuskim rejestrze statków, co umożliwia ich właścicielom płacenie niższych podatków i stosowanie mniej restrykcyjnych regulacji niż w przypadku głównego rejestru.

Podstawowym bogactwem naturalnym tego terytorium są ryby i skorupiaki. Aktywność gospodarcza ogranicza się do utrzymywania tu stacji meteorologicznej i geofizycznych stacji naukowych, a także znaczącej floty rybackiej. Ryby złowione na tych akwenach eksportowane są do Francji i Reunionu. Roczny dochód terytorium wynosi około 18 mln dolarów.

Terytorium posiada domenę internetową .tf.

Mapy wysp

• 

  Wyspa Amsterdam

• 

  Wyspa Św. Pawła

• 

  Wyspy Crozeta

• 

  Wyspy Kerguelena

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona internetowa terytorium
• Wyspy Crozeta
• Wyspy Kerguelena
• Terytoria Południowe
• Ziemia Adeli