Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Terres australes et antarctiques françaises
Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne
Flaga Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych
Herb Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych
Flaga Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych Herb Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych
Dewiza: (fr.) Liberté, Egalité, Fraternité
Położenie Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych
Język urzędowy francuski
Status terytorium terytorium zamorskie
Zależne od Francji
Głowa terytorium prezydent François Hollande
Szef rządu Prefekt, Wysoki Administrator Pascal Bolot od 2012
Powierzchnia
 • całkowita

440 000 km²
Liczba ludności (2007)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

0
0 osób/km²
Jednostka monetarna euro (EUR)
Rok utworzenia wydzielenie z Madagaskaru
1955
Kod ISO 3166 TF/ATF/260
Domena internetowa .tf
Mapa Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych

Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne (fr. Terres australes et antarctiques françaises – TAAF) – francuskie terytorium zależne obejmujące antarktyczne wyspy wulkaniczne, położone w południowej części Oceanu Indyjskiego. Położone są one częściowo u wybrzeży Afryki, a część leży niemal w równej odległości od kontynentów Afryki, Australii i Antarktydy, w pobliżu 43°S i 67°E. W ich skład wchodzi również sektor Antarktydy obejmujący Ziemię Adeli, przy czym roszczenia wobec Ziemi Adeli nie są uznawane przez niektóre państwa.

Terytoria te mają od 1955 roku status terytorium zamorskiego Francji.

Podział[edytuj | edytuj kod]

Francuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne dzielą się na 5 dystryktów:

Od 1955 do 2004 główna siedziba administracji tego terytorium znajdowała się w Paryżu, gdzie rezydował Wysoki Komisarz Republiki do spraw Terytoriów Południowych. Po reformie z grudnia 2004 r. terytorium zarządzane jest przez prefekta, najwyższego zarządcę (Le Préfet, administrateur supérieur de Territoire des Terres australes et antarctiques françaises), którego siedziba znajduje się w Saint-Pierre na Reunionie. Od 4 listopada 2010 urząd ten sprawuje Christian Gaudin.

Ludność i gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Ziemia Adeli o powierzchni około 500 tys. km² oraz wyspy zajmujące razem 7781 km² nie były nigdy zamieszkane. Jedynymi mieszkańcami są przebywający tam czasowo naukowcy – w roku 1997 było ich około 100.

Mimo tego, terytorium posiada znaczącej wielkości flotę morską, w skład której wchodziły w 1999 roku następujące jednostki: 7 masowców, 5 statków drobnicowców, 10 chemikaliowców, 9 kontenerowców, 6 statków do przewozu ciekłego gazu, 24 tankowce, jeden statek-chłodnia oraz 10 rorowców. Łączna wyporność statków tej floty wynosi blisko 2893 tys. GRT, czyli 5166 tys. DWT. Flota ta rejestrowana jest w tzw. drugim francuskim rejestrze statków, co umożliwia ich właścicielom płacenie niższych podatków i stosowanie mniej restrykcyjnych regulacji niż w przypadku głównego rejestru.

Podstawowym bogactwem naturalnym tego terytorium są ryby i skorupiaki. Aktywność gospodarcza ogranicza się do utrzymywania tu stacji meteorologicznej i geofizycznych stacji naukowych, a także znaczącej floty rybackiej. Ryby złowione na tych akwenach eksportowane są do Francji i Reunionu. Roczny dochód terytorium wynosi około 18 mln dolarów.

Terytorium posiada domenę internetową .tf.

Mapy wysp[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]