Zabór pojazdu w celu krótkotrwałego użycia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zabór pojazdu w celu krótkotrwałego użycia
KK z 1997
Ciężar gatunkowy występek
Przepis art. 289 § 1 k.k.
Kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5
Strona podmiotowa umyślna w zamiarze bezpośrednim kierunkowym
Odpowiedzialność od 15. roku życia tak
Typ kwalifikowany

nie

Typ uprzywilejowany
  • jeżeli sprawcą jest osoba najbliższa ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego
  • można orzec grzywnę obok kary pozbawienia wolności
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Zabór pojazdu w celu krótkotrwałego użycia to występek polegający na zaborze pojazdu mechanicznego, któremu nie towarzyszy zamiar przywłaszczenia, a jedynie krótkotrwałego użycia. Sprawca chce posłużyć się zabranym pojazdem w celu doraźnym przez czas nieprzekraczający kilka godzin, by następnie porzucić go lub zwrócić właścicielowi. Wyłącznie ta okoliczność odróżnia omawiany występek od przestępstwa kradzieży. Dla ustalenia charakteru zamiaru sprawcy istotne są okoliczności towarzyszące dokonanemu zaborowi - jeżeli sprawca dokonuje przeróbek numerów identyfikacyjnych pojazdu, jego demontażu, poszukuje pasera w celu zbycia, to wówczas niewątpliwie działa z zamiarem przywłaszczenia i tym samym dokonuje kradzieży pojazdu.

Przestępstwo zaboru w celu krótkotrwałego użycia stanowi przykład penalizacji zastępczej - karania sprawców zaboru pojazdu, którym nie można było udowodnić działania z zamiarem przywłaszczenia (w celu osiągnięcia korzyści majątkowej).

Typy kwalifikowane[edytuj | edytuj kod]

  • zabór z włamaniem,
  • zabór pojazdu znacznej wartości,
  • zabór z porzuceniem pojazdu w stanie uszkodzonym lub w takich okolicznościach, że zachodzi niebezpieczeństwo utraty lub uszkodzenia pojazdu albo jego części lub zawartości,
  • zabór rozbójniczy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]