Zanokcica gniazdowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zanokcica gniazdowa
Asplenium nidus 003.jpg
Systematyka Reveala
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Gromada paprotniki
Podgromada Polypodiophytina
Klasa paprocie
Podklasa paprocie cienkozarodniowe
Rząd zanokcicowce
Rodzina zanokcicowate
Rodzaj zanokcica
Gatunek Zanokcica gniazdowa
Nazwa systematyczna
Asplenium nidus L.
Systematyka w Wikispecies Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Zanokcica gniazdowa (Asplenium nidus L.) – gatunek paproci z rodziny zanokcicowatych. Pochodzi z rejonów zwrotnikowych półkuli wschodniej, od Indii do Australii. Jest epifitem, ale rośnie też na materii organicznej. W klimacie umiarkowanym uprawiana jako roślina doniczkowa.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości 50 - 150 cm.
Liście
Zebrane w rozetę liściową, w której gromadzi wodę i humus. Duże, proste, jasnozielone, często marszczone, o szerokości 10 - 20 cm; główna żyłka brunatna.
Zarodnie
Zarodniki rozwijają się w sori na spodzie liści. Sori formują długie rzędy.
Biotop
Żyje na obszarach ciepłych i wilgotnych, w częściowym lub pełnym cieniu, choć wytrzymuje również pełne nasłonecznienie i okresowe zmniejszenie wilgotności powietrza.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Zanokcicę można sadzić zarówno na pniu podpierającym, jak i bezpośrednio w doniczce, zawierającej lekką mieszankę ziemi dla epifitów. Nie wolno dopuścić do wyschnięcia bryły korzeniowej. Wymaga zraszania i nawożenia w okresie wegetacji (od wiosny do początku jesieni). Stanowisko półcieniste lub słoneczne. Temperatura od 10 do 30 °C.

Przypisy

  1. Taiwan Panorama (ang.). [dostęp 2010-05-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jiří Haager: Mieszkanie w kwiatach, moje hobby. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza BGW, 1992. ISBN 83-7066-343-5.