Zieleń brylantowa
| Zieleń brylantowa | |||||
|
|
|||||
| Ogólne informacje | |||||
| Wzór sumaryczny | C27H34N2O4S | ||||
| Masa molowa | 482,63 g/mol | ||||
|
|||||
| Identyfikacja | |||||
| Numer CAS | 633-03-4 | ||||
| PubChem | 12449[1] | ||||
Zieleń brylantowa (zieleń brylantowa G, zieleń malachitowa G, zieleń anilinowa) − organiczny związek chemiczny z grupy barwników trifenylometanowych (anilinowych), podobny do zieleni malachitowej, od której różni się obecnością grup etylowych zamiast metylowych przy atomach azotu oraz kationem wodorosiarczanowym, HSO−4 (zieleń malachitowa zawiera kation chlorkowy, Cl−).
Spis treści |
Zastosowanie[edytuj]
W medycynie zieleń brylantowa, podobnie jak fiolet gencjanowy, jest stosowana w lecznictwie (w Polsce obecnie bardzo rzadko, ze względu na trudną dostępność) jako środek antyseptyczny do dezynfekcji skóry i ran, w roztworach wodnych i spirytusowych o stężeniu 1–2%, rzadziej jako maść i w innych postaciach leku recepturowego. Znana pod nazwą farmaceutyczną Viride nitens. W byłych krajach ZSRR powszechnie używana jako środek odkażający potocznie nazywany зелёнка.
Ponadto może być używana do barwienia wełny i jedwabiu.
Przypisy
Zobacz też[edytuj]
Bibliografia[edytuj]
- Piotr Kubikowski, Wojciech Kostowski: Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. PZWL, 1979.
- Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. II. PZWL, 1969.
- Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. III. PZWL, 1975.