Ľubomír Ftáčnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ľubomír Ftáčnik
LubomirFtacnik13.jpg
Ľubomír Ftáčnik, 2013
Państwo  Czechosłowacja
 Słowacja
Data i miejsce urodzenia 30 października 1957
Bratysława
Tytuł szachowy arcymistrz (1980)
Ranking FIDE 2557 (01.10.2014)
Miejsce w kraju 3
Gnome-go-next.svg Słowaccy arcymistrzowie szachowi

Ľubomír Ftáčnik (ur. 30 października 1957 w Bratysławie) – słowacki szachista i trener szachowy (FIDE Senior Trainer od 2014), arcymistrz od 1980 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy międzynarodowy sukces odniósł na przełomie 1976 i 1977 roku, zdobywając w Groningen tytuł mistrza Europy juniorów do lat 20. W latach 1981, 1982, 1983 i 1985 czterokrotnie zdobył tytuły mistrza Czechosłowacji[1]. Odniósł wiele sukcesów w międzynarodowych turniejach, zwyciężając bądź dzieląc I miejsca m.in. w Cienfuegos (1980), Dortmundzie (1981), Hradec Kralove (1981), Esbjergu (1982, turniej The North Sea Cup), Trnawie (1983), Altensteigu (1987), Baden-Baden (1987), Lugano (1988), Sydney (1991), Neuchâtel (1996)[2], Ischia (1996), Cappelle-la-Grande (1997), Hamburgu (1998), Los Angeles (1999, wspólnie z Anthony Milesem, Aleksandrem Bielawskim oraz Suatem Atalikiem), Gold Coast (2000), Deizisau (2001, wspólnie z Konstantinem Landą), Évorze (2005) oraz w Fildaelfii (2008, World Open, wspólnie z Jewgienijem Najerem, Parimarjanem Negi i Aleksandrem Moisejenko)[3].

W latach 1980–2010 piętnastokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach, w tym na I szachownicy trzykrotnie w drużynie Czechosłowacji oraz czterokrotnie – w zespole Słowacji. W roku 1982 zdobył w Lucernie srebrny medal (wraz z drużyną czeską)[4]. Pięciokrotnie wziął również udział w turniejach o drużynowe mistrzostwo Europy, zdobywając w roku 1980 złoty medal za indywidualny wynik na VI szachownicy[5].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 2001 r., z wynikiem 2618 punktów zajmował wówczas 66. miejsce na światowej liście FIDE oraz pierwsze wśród słowackich szachistów)[6].

Od 1987 r. jest stałym współpracownikiem firmy ChessBase, dla której skomentował kilka tysięcy partii oraz wydał kilka multimedialnych wydawnictw poświęconych teorii debiutów[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]