Łutowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°37′35″N 19°26′59″E
- błąd 39 m
WD 50°42'N, 19°24'E
- błąd 19710 m
Odległość 208 m
Łutowiec
wieś
Ilustracja
Szkoła
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat myszkowski
Gmina Niegowa
Liczba ludności (2008) 153
Strefa numeracyjna 34
Kod pocztowy 42-320
Tablice rejestracyjne SMY
SIMC 0139198
Położenie na mapie gminy Niegowa
Mapa konturowa gminy Niegowa, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Łutowiec”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Łutowiec”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Łutowiec”
Położenie na mapie powiatu myszkowskiego
Mapa konturowa powiatu myszkowskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Łutowiec”
Ziemia50°37′35″N 19°26′59″E/50,626389 19,449722
Strona internetowa

{{Polska miejscowość infobox}} Gołe linki: "www".

Łutowiec – skała z pozostałościami strażnicy (po lewej stronie)

Łutowiecwieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa.

W 1595 roku wieś Ultowiec położona w powiecie lelowskim województwa krakowskiego była własnością Aleksandra Myszkowskiego[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego. W Łutowcu działa największa w okolicy kopalnia piasku.

Teren[edytuj | edytuj kod]

Łutowiec leży na piaskowo-wapiennym podłożu. Wokoło dominują wapienne skałki, lasy i pola. Na terenie Łutowca znajduje się także mała jaskinia. Prowadzone w niej prace speleologiczne wykazały, że może być to jaskinia podobna do leżącej niedaleko „Piętrowej Szczeliny”. Znaleziono tam także kości wielu zwierząt mogących pochodzić sprzed kilku tysięcy lat.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na wapiennej skale wznoszącej się na północ od wsi znajdują się nikłe resztki strażnicy, znanej jako Strażnica Łutowiec. Pozostał tylko fragment kamiennego muru. Strażnica prawdopodobnie należała do Szlaku Orlich Gniazd. Według jednej z hipotez mogła służyć jako więzienie. Została zniszczona na skutek pożaru, którego okoliczności i data nie są znane.

Rekreacja[edytuj | edytuj kod]

W okolicy Łutowca znajduje się kilka grup ostańców wapiennych, atrakcyjnych dla wspinaczy. Do najciekawszych skał należą Zamkowa, na której znajduje się ww. zabytek, inaczej „Strażnica”). Obok niej są skały Knur, Locha i Warchlak, tworzące tzw. Grupę Knura. Ponadto są skały Grupa Łysej, Ule, Słoń i Różowa Ścianka i Czarny Kamień. Drogi wspinaczkowe mają urozmaicony charakter – od rajbunów, poprzez bogato uklamione przewieszenia, aż do kominów i rys[2].

Co roku w Łutowcu odbywają się obozy o tematyce fantasy organizowane przez Fundację Ekologiczną Wychowanie i Sztuka „Elementarz” z Katowic. Działa tutaj także pierwsza wiejska szkoła przejęta przez tę fundację. W latach 2007–2009 oraz od roku 2013 w Łutowcu odbywają się edycje największego w Polsce konwentu gier terenowych i fantastyki „Orkon”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leszek Kajzer: Leksykon zamków w Polsce. Kołodziejski Stanisław, Salm Jan. Warszawa: Arkady, 2001, s. 292. ISBN 83-213-4158-6.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 109.
  2. Topo portalu górskiego. [dostęp 2018-11-03].