Łutynówko (jezioro)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łutynówko
Wenyk, Lutynówko, Jezioro Łutynowskie, Wenig
Położenie
Państwo  Polska
Region Pojezierze Olsztyńskie
Wysokość lustra 167,0 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 23,1 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

900 m
450 m
Głębokość
• średnia
• maksymalna

4,5 m
8,6 m
Długość linii brzegowej 2350 m
Objętość 1044,3 tys. m³
Położenie na mapie gminy Olsztynek
Mapa lokalizacyjna gminy Olsztynek
Łutynówko
Łutynówko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łutynówko
Łutynówko
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Łutynówko
Łutynówko
Położenie na mapie powiatu olsztyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu olsztyńskiego
Łutynówko
Łutynówko
Ziemia53°33′34″N 20°19′19″E/53,559444 20,321944

Łutynówko, inne nazwy: Wenyk[1], Lutynówko[1], Jezioro Łutynowskie[2] lub Wenig[2] (niem. Wenig See[3]) – jezioro w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Olsztynek[4].

Położenie i charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jezioro leży na Pojezierzu Olsztyńskim, natomiast w regionalizacji przyrodniczo-leśnej – w mezoregionie Puszcz Mazurskich[5], w dorzeczu MarózkaŁynaPregoła. Znajduje się 2 km w kierunku południowo-wschodnim od Olsztynka. Nad jego wschodnimi brzegami leży osada Łutynówko, a zachodnim brzegiem wiedzie linia kolejowa relacji Olsztyn–Warszawa[6].

Jezioro jest hydrologicznie zamknięte. Brzegi wysokie, gdzieniegdzie strome, płaskie w południowo-wschodniej części. W otoczeniu znajdują się łąki i pola, a także niewielkie skupiska drzew[6].

Zbiornik wodny według typologii rybackiej jezior zalicza się do leszczowych[6].

Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Jemiołowo w zlewni rzeki Pasłęka – nr 1[2].

Morfometria[edytuj | edytuj kod]

Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 23,1 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 4,5 m, a maksymalna – 8,6 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 167,0 m n.p.m.[6] Objętość jeziora wynosi 1044,3 tys. m³[1]. Maksymalna długość jeziora to 900 m, a szerokość 450 m. Długość linii brzegowej wynosi 2350 m[6].

Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 opracowanych w Państwowym Układzie Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 23,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody to 168,0 m n.p.m.[1]

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Jezioro leży na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Puszczy Napiwodzko-Ramuckiej o łącznej powierzchni 131 278,30 ha[7] oraz na terenie specjalnego obszaru ochrony siedlisk w ramach sieci Natura 2000 Ostoja Napiwodzko-Ramucka (PLH280052) o łącznej powierzchni 32 612,78 ha[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Adam Choiński: Katalog Jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 388. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c Rozporządzenie nr 209 Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia: 10 maja 2001 r. w sprawie: ustanowienia obwodów rybackich na wodach płynących województwa warmińsko-mazurskiego. 10 maja 2001. [dostęp 2019-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. Zarządzenie nr 198 Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 września 1958 r. w sprawie przywrócenia i ustalenia urzędowych nazw obiektów fizjograficznych w powiatach: elbląskim, gdańskim, kwidzyńskim, malborskim i sztumskim województwa gdańskiego oraz w powiatach: braniewskim, iławeckim, lidzbarskim, morąskim, nidzickim, ostródzkim, olsztyńskim, pasłęckim, suskim, reszelskim i węgorzewskim województwa olsztyńskiego M.P. z 1958 r. nr 90, poz. 502
  4. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 193. ISBN 83-239-9607-5.
  5. Roman Zielony, Alina Kliczkowska: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2012. ISBN 978-83-61633-62-4.
  6. a b c d e Jerzy Waluga, Henryk Chmielewski: Jeziora okolic Olsztyna. Przewodnik wędkarski (3). Olsztyn: Instytut Rybactwa Śródlądowego, 1997, s. 90–91. ISBN 83-907682-0-8.
  7. Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego: Uchwała nr XXX/669/17 w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Puszczy Napiwodzko-Ramuckiej z dnia 26 września 2017 r.. bip.warmia.mazury.pl, 2017-10-26. [dostęp 2019-10-12].
  8. Dz.U. z 2018 r. poz. 1447