Żargon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Żargon (z fr. jargon)[1] – środowiskowa odmiana języka wytworzona przez grupę społeczną lub zawodową, charakteryzująca się swoistym słownictwem[2].

Opis[edytuj]

Terminem „żargon” określa się mowę niektórych grup społecznych oraz gwary zawodowe – nie gwary terytorialne. Tak rozumiany żargon różni się od języka ogólnego przede wszystkim słownictwem, przy czym różnice te nie dotyczą słownictwa podstawowego. Wyjątkiem są tutaj tak zwane języki tajne, na przykład gwara złodziejska, które wykazują różnice także w słownictwie podstawowym.

Przypisy

  1. Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych
  2. Stanisław Dubisz (red.): Uniwersalny słownik języka polskiego. Tom 5 W–Ż. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 791. ISBN 83-01-13862-9.

Bibliografia[edytuj]

  • Zbigniew Gołąb, Adam Heinz, Kazimierz Polański: Słownik terminologii językoznawczej. Wyd. 2, Warszawa 1970
  • Stanisław Urbańczyk (red.), Encyklopedia wiedzy o języku polskim, Wrocław 1978