Żargon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Żargon (z fr. jargon)[1] – środowiskowa odmiana języka wytworzona przez grupę społeczną, zawodową, etc. oznaczająca się swoistym słownictwem[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na nacechowanie ekspresywne we współczesnej terminologii językoznawczej niemal całkowicie wyparta przez termin „slang”.

Terminem „żargon” określa się mowę określonych grup społecznych, zwłaszcza gwary zawodowe – nie gwary terytorialne. Tak rozumiane żargony różnią się od języka ogólnego przede wszystkim słownictwem, przy czym różnice te nie dotyczą słownictwa podstawowego. Wyjątkiem są tu jedynie tzw. języki tajne, jak gwara złodziejska, które wykazują różnice także w słownictwie podstawowym.

Przypisy

  1. Słownik Wyrazów Obcych
  2. Stanisław Dubisz (red.): Uniwersalny słownik języka polskiego. Tom 5 W–Ż. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 791. ISBN 83-01-13862-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Gołąb, Adam Heinz, Kazimierz Polański, Słownik terminologii językoznawczej, Warszawa 1968 (wyd. 2 Warszawa 1970)
  • Stanisław Urbańczyk (red.), Encyklopedia wiedzy o języku polskim, Wrocław 1978