I (kana)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z )
Skocz do: nawigacja, szukaj
I w hiraganie.
I w katakanie.

I – drugi znak japońskich sylabariuszy hiragana () i katakana (イ). Reprezentuje on samogłoskę przymkniętą przednią zaokrągloną (polskie i) i jest jednym z pięciu znaków kana reprezentujących samogłoski. Pochodzi bezpośrednio od znaków kanji 以 (wersja w hiraganie) i 伊 (wersja w katakanie).

Znak い w zapisie hiraganą może służyć jako przedłużenie samogłoski w sylabach kończących się na -e lub -i. イ jest w katakanie traktowane podobnie, choć zwykle do przedłużeń samogłosek używa się znaku . W katakanie występuje również mniejsza wersja tego znaku (ィ), służąca głównie do utworzenia sylab niewystępujących w języku japońskim np. フィ (fi). Duże znaki i w obydwu wersjach stojące przed sylabami ya, yu lub yo powodują podwojenie spółgłoski.

Jego transliteracja w rōmaji to i bądź ii lub ī w zbitkach (きい, いい, tzw. długie i), a wymowa [i]. Wywodzi się z chińskiego znaku 以 (i), oznaczającego m.in.: „z uwagi na coś”, „za pomocą czegoś”, „ponieważ”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]