4 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1947
Dowódcy
Pierwszy mjr Cezary Gulewski
Organizacja
Dyslokacja Mińsk Mazowiecki
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Artyleria przeciwlotnicza
Podległość 1 Dywizja Kawalerii

4 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej – (4 daplot) – pododdział artylerii przeciwlotniczej ludowego Wojska Polskiego.

Sformowany na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy WP nr 0122 z dnia 15 maja 1945[1].

Do utworzenia dywizjonu wykorzystano żołnierzy i sprzęt 8 baplot 1 Samodzielnej Brygady Kawalerii[2].

Proporczyk na lance i na mundur czarno-żółty[1].

Dowództwo dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – mjr Cezary Gulewski (od 25 czerwca 1945)
  • zastępca ds. pol.-wych. – ppor. Edmund Jasiński (25 czerwca – 5 listopada 1945) i chor. Antoni Florkow (od 5 listopada 1945)
  • szef sztabu – por. Mikołaj Gondarczuk (od 25 czerwca 1945)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Komornicki 1987 ↓, s. 43.
  2. Henryk Smaczny ↓, s. 250.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07419-4.
  • Henryk Smaczny: Księga kawalerii polskiej 1914-1947. Warszawa: Przedsiębiorstwo zagraniczne TESCO, 1989. ISBN 83-00-02555-3.