4 Księga Machabejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Czwarta Księga Machabejska – księga apokryficzna Starego Testamentu, znajdująca się w Septuagincie.

Księga zawdzięcza swój tytuł luźnemu powiązaniu z 2 Księgą Machabejską (motyw męczeństwa Eleazara, jego siedmiu braci i matki). Opowiedziana historia jest formą przez którą autor przekazuje ideały zaczerpnięte z filozofii stoickiej[1].

Czwarta Księga Machabejska nie jest uważana za kanoniczną, umieszcza się ją jednak w prawosławnych wydaniach Pisma Świętego jako dodatek dydaktyczno-mądrościowy. Jej treść wywarła duży wpływ na chrześcijańską teologię męczeństwa i kult męczennika Eleazara[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Michał Wojciechowski: Apokryfy z Biblii greckiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2001, s. 97-115. ISBN 83-7146-163-1.