82 mm moździerz 2B9 Wasilok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
82 mm moździerz 2B9 Wasilok
82 mm moździerz 2B9 Wasilok
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Rodzaj moździerz
Dane taktyczno-techniczne
Donośność 4270 m (maksymalna)
800 m (minimalna)
Prędkość pocz. pocisku 272 m/s
Długość 4115 mm
Szerokość 1576 mm />3130 (z rozstawionymi ogonami)
Wysokość 1180 mm (położenie marszowe)
Masa 635 kg (marszowa)
662 kg (bojowa)
Kąt ostrzału -1°10” do +85 (w pionie)
-60° (w poziomie)
Szybkostrzelność 100-120 strz./min.
Obsługa 4 żołnierzy
Czas przejścia w położenie bojowe 1.5 min.

82 mm moździerz 2B9 Wasilok – ciągniony moździerz automatyczny konstrukcji radzieckiej wraz z samochodem GAZ-66-05 wchodzi w skład zestawu 2K21[1].

Przeznaczony jest do niszczenia i obezwładniania siły żywej i środków ogniowych ogniem pośrednim i bezpośrednim. 2B9 zaliczany jest do armatomoździerzy[2]. Można strzelać z niego ogniem pojedynczym lub ciągłym[1]. Stosowana amunicja to klasyczne moździerzowe naboje odłamkowe ZWO-1 o masie 3,1 kg oraz naboje odłamkowe z dodatkowym ładunkiem dalekonośnym[1].

2B9 działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy i jest zasilany z kaset, które mają pojemność 4 nabojów. W skład wyposażenia wchodzą 24 kasety. Można z niego strzelać również w warunkach nocnych[1], co umożliwia przyrząd oświetlający Łucz-PM2M. Moździerz wyposażony jest w celownik optyczny PAM-1.

Możdzierz Wasilok w 1984 został wprowadzony do uzbrojenia polskich jednostek powietrznodesantowych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 148. ISBN 83-86028-01-7.
  • Oprac. zespołu pod kier. Jerzego Paszkowskiego: Technika Wojska Polskiego. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 1998. ISBN 83-11-08889-6.