Agardyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Agardyt
Zielone igiełkowate kryształy agardytu
Zielone igiełkowate kryształy agardytu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny ((Ce,La,Nd,Y,Ca)Cu6(AsO4)3(OH)6·3(H2O))
Twardość w skali Mohsa 3–4[1]
Przełam nierówny, włóknisty
Łupliwość brak
Pokrój kryształu wydłużone, długości kilku milimetrów, zebrane w wiązki igiełek
Układ krystalograficzny heksagonalny[1]
Gęstość minerału 3,72[1] g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółtawozielony do niebieskawo zielonego[1]
Rysa zielonawa
Połysk szklisty lub jedwabisty

Agardytminerał, trójwodny zasadowy arsenian wapnia, miedzi i metali ziem rzadkich: ceru, lantanu, neodymu i itru. Udokładnioną nazwę minerału tworzy się od najliczniej występującego w nim pierwiastka ziem rzadkich, np. agardyt cerowy lub agardyt neodymowy. Tworzy on zbite wiązki igiełkowych kryształków[1]. Są one kruche i niełupliwe[1]. Połysk jest jedwabisty albo szklisty. Barwa waha się od oliwkowozielonej do niebieskozielonej[1]. Po raz pierwszy znaleziony i opisany w 1970 roku w Schwarzwaldzie. Został nazwany na cześć francuskiego geologa Jules'a Agarda.

Występowanie[edytuj]

Ten rzadki minerał występuje strefie utleniania złóż kruszców miedzi[1] w np. w Bou Skour w Maroko[1], w Niemczech w Schwarzwaldzie i Saksonii[1] oraz w Laurion w Grecji. Towarzyszą mu azuryt[1], malachit[1], kupryt[1], miedź rodzima, kwarc[1], adamit, olivenit i limonit.

Rozpoznawanie[edytuj]

Agardyt w porównaniu do białawozielonego olivenitu tworzy cieńsze igiełki o barwie żółtawozielonej do niebieskozielonej. Podobnie też może wyglądać malachit który jednak burzy wydzielając dwutlenek węgla po skropieniu kwasem.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy minerały. GeoCenter International, 1996, s. 190-191. ISBN 83-86146-44-3.