Holoagriofit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Agriofit)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tatarak zwyczajny – w Polsce holoagriofit często będący gatunkiem dominującym
Dąb czerwony – agriofit pochodzenia północnoamerykańskiego, rozprzestrzeniający się w polskich lasach
Moczarka kanadyjska – agriofit pospolicie występujący w polskich wodach, uciekinier z ogrodów botanicznych, skąd szybko rozprzestrzenił się na dużych obszarach Europy, Azji i Australii
Barszcz Sosnowskiego stanowiący zagrożenie dla ludzi

Holoagriofitroślina obcego pochodzenia (antropofit), która zdołała trwale się zadomowić na siedliskach naturalnych. Holoagriofity są jedną z trzech grup metafitów (pozostałe to epekofity i hemiagriofity)[1]. Czasami holoagriofity nazywane są agriofitami[2].

Holoagriofitami mogą być gatunki zawleczone przypadkowo, jak moczarka kanadyjska, lub świadomie wprowadzone do środowiska naturalnego (introdukowane), jak różanecznik alpejski. Niemal zawsze są to gatunki pochodzące z podobnych stref klimatycznych, łatwo więc aklimatyzujące się. W Polsce w grupie tej dominują gatunki pochodzące z Ameryki Północnej[2].

Holoagriofity w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Według badań B. Tokarskiej-Guzik we florze Polski w 2005 r. było 300 gatunków metafitów[3].

Do holoagriofitów w Polsce należą m.in. gatunki[2]:

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Holoagriofity to gatunki obce najbardziej zagrażające rodzimym gatunkom flory. Niektóre z nich, zwane gatunkami inwazyjnymi, tak dobrze dostosowały się do warunków bytowych w Polsce, że całkowicie, lub w bardzo dużym stopniu wypierają gatunki rodzime z ich naturalnych siedlisk. Ma to szczególnie duże znaczenie na obszarach chronionych (parki narodowe, rezerwaty i inne). Niektóre stanowią zagrożenie dla zdrowia człowieka lub są uciążliwe z różnych innych powodów. Podejmowane są w związku z tym różne działania, np.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jan Kornaś. Oddziaływanie człowieka na florę; mechanizmy i konsekwencje. Wiadomości Botaniczne 25.3, s.165-182
  2. a b c d Barbara Sudnik-Wójcikowska: Rośliny synantropijne. Warszawa: Multico, 2011.
  3. Barbara Tokarska-Guzik. The estabilishment and spread of alien plant species (kenophytes) in the flora of Poland. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Katowice, 2005