Aleksandros Papadiamandis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Papadiamandis w 1908 roku.

Aleksandros Papadiamandis (gr. Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ur. 4 marca 1851, zm. 3 stycznia 1911) - grecki pisarz i tłumacz.

Urodził się w mało zamożnej, wielodzietnej rodzinie jako syn prawosławnego duchownego. Od najmłodszych lat wiele czytał i był bardzo religijny (malował ikony). Po ukończeniu gimnazjum ateńskiego studiował w latach 1878-1879 filozofię. Dzięki znajomości języka francuskiego i angielskiego mógł poświecić się pracy wydawniczej, jednocześnie oddając się twórczości literackiej. Pierwsze utwory stanowiły powieści historyczne w stylu romantycznym, o niewielkiej wartości literackiej, drukowane odcinkowo w prasie: Emigrantka (1879-1880), Handlarze narodów (1882-1883), Cyganeczka (1884), Christos Millonis (1904). Miejsce w historii literatury zapewniła mu proza o tematyce społeczno-obyczajowej, w której nawiązywał do swego dzieciństwa i młodości. Naturalistycznie przedstawiał obyczajowość i problemy rolników, pasterzy, rybaków i żeglarzy (na stałe wprowadził do literatury greckiej tematykę morską), żyjących w tradycyjny sposób, własnym tempem, na uboczu coraz bardziej odhumanizowanemu światu. Ukazywał ich wartości w kontraście do dążeń i przekonań elit żyjących z wyzysku, zarysowując wyraziste portrety psychologiczne. Stworzył również kilkadziesiąt krótkich utworów o tematyce ateńskiej.

Przykłady tłumaczonych przez Papadiamandisa autorów: Iwan Turgieniew, Fiodor Dostojewski, Guy de Maupassant, Anatole France.

Na język polski zostały przetłumaczone dwa cykle opowiadań Aleksandrosa Papadiamandisa Sny na różanych wybrzeżach i Opowieści wyspy Skiatos. Zostały one wydane jako IX i X tom serii Arcydzieła Literatury Nowogreckiej. Utwory tłumaczyli Małgorzata Borowska i sformowany przez nią zespół.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Polonica. Suplement, 2000, str. 1383