Alfons Erlicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Alfons Erlicki herbu Jastrzębiec (ros. Альфонс Феликсович Эрлицкий, ur. 23 grudnia 1846 w Marymoncie, zm. 20 listopada 1902 w Sankt Petersburgu) – polski i rosyjski lekarz psychiatra.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Feliksa (zm. 1883) i Antoniny z Sutkowskich. Ukończył gimnazjum w Warszawie w 1862 roku, następnie studiował na wydziale inżynierii cywilnej Instytutu Politechnicznego w Puławach, po zamknięciu instytutu w 1863 roku przeniósł się na wydział lekarski Szkoły Głównej. Po uzyskaniu dyplomu w 1868 roku praktykował w Wyszkowie, Turku, Częstochowie, w 1877 roku przeniósł się na Akademię Medyko-Chirurgiczną w Sankt Petersburgu. W 1878 roku powołany do wojska, służył jako lekarz wojskowy na froncie bułgarskim. Po wojnie został asystentem w klinice psychiatrycznej w Petersburgu u Jana Mierzejewskiego. W 1880 roku uzyskał tytuł doktora medycyny. W tym samym roku został ordynatorem w klinice Mierzejewskiego, od 1882 docent na Akademii Medyko-Chirurgicznej. Pochowany został na cmentarzu katolickim w dzielnicy wyborskiej Sankt Petersburga.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Sur les moyens de durcir et de colorer les tissus des centres nerveux. Progrès médical 5, 739, 1877
  • Измѣненія в спинном мозгу ампутированных собак: диссертація на степень доктора медицины. Русская скоропечатня (В. К. Нахимовой), 1879
  • Mélanose de la moelle épinière dans la paralysie progressive. Archives de Physiologie Normale et Pathologique 8, 343–371, 1881
  • Rzut oka na pierwotne obłąkanie (1882)
  • Kilka rysów z symptomatologii obłąkania epileptycznego. Gazeta Lekarska 17, 1882
  • О причинах душевных болѣзней: публичная лекція. Изд. К. Л. Риккера, 1892
  • Idee niedorzeczne chorych umysłowo (1893)
  • Клинические лекции по душевным болезням. Санкт-Петербург: Издание Н. П. Петрова, 1896
  • Ueber Arseniklähmung[1] 1892
  • Zur Frage über die combinirten Systemerkrankungen des Rückenmarks[2] 1886
  • Wykłady kliniczne o chorobach umysłowych. Warszawa: Wende, 1897

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Erlicki, Rybalkin, Ueber Arseniklähmung, „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”, 23 (3), 1892, s. 861–895, DOI10.1007/BF01846111, ISSN 0003-9373 (niem.).
  2. A. Erlicki, J. Rybalkin, Zur Frage über die combinirten Systemerkrankungen des Rückenmarks, „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”, 17 (3), 1886, s. 693–716, DOI10.1007/BF02207462, ISSN 0003-9373 [dostęp 2017-04-27] (niem.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]