Alicja Bobrowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alicja Bobrowska
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1936
Włodzimierz Wołyński
Narodowość polska
Miejsce zamieszkania Stany Zjednoczone
Tytuły Polska Miss Polonia 1957
Kolor włosów blond
Kolor oczu niebieskie
Kolor skóry biały

Alicja Bobrowska (ur. 8 stycznia 1936 we Włodzimierzu Wołyńskim) – polska aktorka, prezenterka telewizyjna, Miss Polonia 1957.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Alicja Bobrowska urodziła się 8 stycznia 1936 we Włodzimierzu Wołyńskim. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkała z rodzicami w Gdańsku. W 1959 roku ukończyła naukę na Wydziale Lalkarskim w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1957 roku Alicja Bobrowska zdobyła tytuł I Wicemiss Wybrzeża, otrzymując ponad 2 tys. głosów. Wcześniej wygrała plebiscyt organizowany przez „Dziennik Bałtycki”. W sierpniu 1957 roku wzięła udział w konkursie Miss Polonia, który wygrała, zostając pierwszą powojenną laureatką tego konkursu piękności. Podczas konkursu piękności Miss Universe 1958, organizowanego w Stanach Zjednoczonych, zajęła 5. miejsce i zdobyła wyróżnienie za najlepsze przemówienie o swoim kraju. Po udziale w konkursie otrzymała wiele propozycji zawodowych, w tym m.in. możliwość podpisania rocznego kontraktu reklamowego z marką Max Factor czy szansę trzyletniej współpracy na planie filmowym u boku aktora Marlona Brandona. Bobrowska odrzuciła obie oferty i powróciła do Polski[1].

W kolejnych latach pracowała jako aktorka teatralna. Swój debiut zaliczyła na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Grała też w Teatrze Narodowym i Teatrze Polskim w Warszawie. Była również spikerką Telewizji Polskiej[1].

W 2004 roku była gościem gali finałowej Miss Polonia[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Z pochodzenia jest Kaszubką. Wyszła za mąż za aktora Stanisława Zaczyka, z którym ma syna Macieja. Od 1981 roku mieszka na stałe w USA, gdzie pracowała jako pielęgniarka[1]. Po przejściu na emeryturę realizowała się jako artystka, była malarką i rzeźbiarką[1].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Taki cud zdarza się tylko raz w życiu! (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kobieta.onet.pl, 2011-09-02. [dostęp 2016-11-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]