Wielka miłość Balzaka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielka miłość Balzaka
Gatunek kostiumowy, film biograficzny
Kraj produkcji  Polska
 Francja
Oryginalny język polski
francuski
Główne role Pierre Meyrand
Beata Tyszkiewicz
Liczba odcinków 7
1. Nadzieje i upokorzenia
2. Cudzoziemka
3. Contessa
4. Komedia ludzka
5. Spotkanie w Sankt-Petersburgu
6. Linoskoczki
7. Wyzwolony
Produkcja
Reżyseria Jacqueline Audry
Wojciech Solarz
Scenariusz Yves Jamiaque
Jerzy Stefan Stawiński
Muzyka Wojciech Kilar
Zdjęcia Antoni Wójtowicz
Scenografia Halina Dobrowolska
Tadeusz Kosarewicz
Czas trwania odcinka 51-59 min.
Pierwsza emisja
Data premiery 25 marca 1973 (Polska)
19 kwietnia 1973
Stacja telewizyjna Telewizja Polska
Eurodis-Telecinex
Lata emisji 1973

Wielka miłość Balzaka (franc. Un Grand Amour de Balzac) – polsko-francuski siedmioodcinkowy serial telewizyjny z 1973 roku, wyprodukowany przez Telewizję Polską we współpracy z Eurodis-Telecinex.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Serial opiera się na fabularyzowanej historii związku Eweliny Hańskiej z Honoré de Balzakiem. Jego akcja rozpoczyna się w 1833 roku, kiedy to mieszkająca w Wierzchowni Ewelina Hańska (Beata Tyszkiewicz), zafascynowana twórczością pisarza (Pierre Meyrand), wysyła do niego pierwszy list. Wkrótce dochodzi do ich spotkania w Neuchâtel w Szwajcarii i zaczynają prowadzić bardziej regularną korespondencję, wykraczającą poza zwykłą przyjaźń. Jeden z listów trafia do rąk męża Hańskiej, o 25 lat od niej starszego Wacława (Zdzisław Mrożewski), co znacznie ogranicza możliwości spotkań. Balzak równolegle oprócz romansu z Hańską, nawiązuje drugi z Sarą Guidoni-Visconti (Ewa Wiśniewska). Gdy informacje o tym docierają do Eweliny, zrywa z pisarzem. Ten popada w kłopoty finansowe i aby się utrzymać pisze kolejne tomy Komedii ludzkiej. W 1841 roku umiera Wacław Hański, Hańska spotyka się z Balzakiem, ale odrzuca jego oświadczyny. W 1848 roku Balzac przyjeżdża do Wierzchowni, do majątku Hańskiej. Ta, mając świadomość, że jest on ciężko chory, wyraża zgodę na ślub. Zawierają go w 1850 roku, kilka miesięcy później Balzac umiera.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Przygotowania do realizacji serialu trwały siedem lat. Na planie pracowało ok. 300 aktorów zarówno z Polski, jak i z Francji. Sceny plenerowe kręcono w faktycznych miejscach akcji m.in. w Paryżu, Leningradzie i Alpach Szwajcarskich, a w Polsce w Krakowie, Walewicach, Nieborowie oraz w Warszawie: w Wilanowie i Łazienkach Królewskich. Serial, poza Polską i Francją, był emitowany m.in. w Szwecji, Belgii, Szwajcarii i Kanadzie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]