Almikowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Almikowate
Solenodontidae
Gill, 1872
Almik kubański, ilustracja z 1863 r. Almiki nie mają zgrabnej sylwetki, a ich ogon przypomina ogon szczura
Almik kubański, ilustracja z 1863 r. Almiki nie mają zgrabnej sylwetki, a ich ogon przypomina ogon szczura
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina almikowate
Rodzaje
  • Solenodon Brandt, 1833 – almik

Almikowate[1], almiki, myszoryjki (Solenodontidae) – monotypowa rodzina ssaków owadożernych z rzędu ryjówkokształtnych (Soricomorpha). Są to ssaki o wydłużonym pysku, przypominającym ryjek ryjówki. Występowały kiedyś na całym obszarze Ameryki Północnej, obecnie jedynie na wyspach Haiti i Kuba. Almiki wielkością i pokrojem zbliżone są do szczura. Odżywiają się bezkręgowcami wykopywanymi z ziemi. Ślina obu gatunków zawiera jad.

Systematyka[edytuj]

Gatunek typowy[edytuj]

Solenodon paradoxus Brandt, 1833

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[1][2]:

  • Solenodon cubanusalmik kubański – gatunek ten został uznany za wymarły, jednak kilka lat temu na wschodzie Kuby złapano jednego osobnika, który był przetrzymywany w ogrodzie zoologicznym w Hawanie. Stąd podejrzenie, iż gatunek ten jeszcze istnieje, choć liczba osobników jest prawdopodobnie minimalna. Almik kubański ma długie, zaopatrzone w ostre pazury łapy, wydłużony pysk i szczurzy ogon. Ciało pokryte jest rzadkim, nastroszonym włosem, ciemnobrunatnym na grzbiecie i jaśniejszym na głowie. Jego długość wynosi 30-35 cm, przy masie przekraczającej 1 kg – jest to jeden z największych owadożernych.
  • Solenodon paradoxusalmik haitański – jest mniej rzadki niż pokrewny mu almik kubański, występuje na Haiti.

oraz wymarłe[1][2]:

Status i ochrona[edytuj]

Oba gatunki są zagrożone. Przyczyną jest powolne tempo rozrodu w połączeniu z zagrożeniem ze strony sprowadzonych na tereny ich występowania obcych drapieżników: kotów i psów.

Przypisy

  1. a b c Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 62-63. ISBN 978-83-88147-15-9.
  2. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Solenodon. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-08-03]

Bibliografia[edytuj]

  1. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.