Alotropia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kryształy fulerenu C60
Schemat struktury długiej nanorurki

Alotropia – zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego, różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Odmiany alotropowe pierwiastka mogą różnić się między sobą strukturą krystaliczną lub liczbą atomów w cząsteczce[1].

Alotropia jest szczególnym przypadkiem polimorfizmu czyli różnopostaciowości substancji.

Chociaż odmiany alotropowe nie są różnymi stanami skupienia materii, przejścia z jednej odmiany alotropowej do drugiej są przemianami fazowymi pierwszego rzędu. Nie zachodzą one jednak w ściśle określonych temperaturach, lecz są zależne od termicznej historii próbek. Powoduje to, że dany pierwiastek może występować w dwóch różnych odmianach alotropowych w tej samej temperaturze.

Pierwiastki i ich odmiany alotropowe[edytuj]

Najbardziej znane pierwiastki tworzące odmiany alotropowe[edytuj]

 Osobny artykuł: Odmiany alotropowe żelaza.

Inne pierwiastki tworzące odmiany alotropowe[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Encyklopedia techniki. Chemia. Władysław Gajewski (red.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965. OCLC 33835352.