Andrea Lazzari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrea Lazzari
Data i miejsce
urodzenia
3 grudnia 1984
Bergamo, Włochy
Pozycja środkowy pomocnik, prawy pomocnik
Wzrost 184 cm
Masa ciała 75 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Fiorentina
Numer 21
Kariera piłkarska[a]
Lata Klub M (G)
2003–2006
2006
2007
2007–2008
2008–2011
2011–
2012–2013
Atalanta
Cesena (wyp.)
Piacenza (wyp.)
Grosseto (wyp.)
Cagliari
Fiorentina
Udinese Calcio (wyp.)
68 (5)
14 (1)
13 (3)
40 (8)
69 (8)
33 (2)
34 (1)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
2004–2007
2010–
 Włochy U-21
 Włochy
9 (2)
0 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 8 listopada 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 4 września 2010.

Andrea Lazzari (ur. 3 grudnia 1984 w Bergamo) – włoski piłkarz występujący na pozycji środkowego lub prawego pomocnika. Od 2011 roku gra w ACF Fiorentina.

Kariera klubowa[edytuj]

Andrea Lazzari jest wychowankiem Atalanty. W 2002 rozpoczął treningi z seniorską kadrą tego zespołu, jednak w sezonie 2002/2003 nie rozegrał ani jednego meczu. Atalanta zajęła w tabeli Serie A 15. miejsce i spadła do drugiej ligi po przegraniu dwumeczu barażowego z Regginą. W drużynie z Bergamo Lazzari zadebiutował w kolejnych rozgrywkach, kiedy to 4 października 2003 wystąpił w zwycięskim 2:1 pojedynku z Hellasem, zmieniając w końcówce Riccardo Montolivo. Atalanta uplasowała się w lidze na 5. lokacie i awansowała do Serie A. W pierwszej lidze Lazzari zadebiutował 22 września 2004 w przegranym 2:3 spotkaniu z Interem Mediolan.

W sezonie 2004/2005 włoski pomocnik regularnie dostawał już szanse gry i łącznie rozegrał w Serie A 32 mecze, w tym 21 w wyjściowym składzie. Nie pomógł jednak swojemu klubowi utrzymać się w pierwszej lidze i Atalanta spadła do Serie B. Lazzari był jednak wyróżniającym się graczem w Pucharze Włoch, w którym strzelił 9 goli i został dzięki temu królem strzelców. Piłkarz zdobył między innymi wszystkie 5 bramek w dwumeczu z Juventusem w 1/8 finału, który Atalanta zwyciężyła 5:4. Podczas sezonu 2005/2006 Lazzari w 30 występach strzelił 4 bramki, między innymi decydujące o zwycięstwach 1:0 z Triestiną i Hellasem. Atalanta zwyciężyła rozgrywki drugiej ligi i znów powróciła do Serie A.

W latach 2006–2008 Włoch był wypożyczany do innych drużyn, wszystkich grających w drugiej lidze. Pierwszą część rozgrywek 2006/2007 spędził w zespole AC Cesena, natomiast w zimowym okienku transferowym przeszedł do Piacenzy. W Cesenie regularnie grywał w pierwszym składzie, jednak w Piacenzie pełnił już rolę rezerwowego. Podczas pojedynku Piacenzy z Grosseto Lazzari zdobył gola uderzeniem z własnej połowy, z około 57 metrów. W sezonie 2007/2008 włoski piłkarz przeszedł właśnie do Grosseto i stał się jego kluczowym zawodnikiem. Rozegrał w lidze 40 meczów, w tym 36 w podstawowej jedenastce i zdobył 8 goli. Był drugim strzelcem swojego klubu po Litwinie Tomasie Danilevičiusie, który zanotował 1 trafienie więcej.

9 lipca 2008 Lazzari za 1,7 miliona euro został sprzedany przez Atalantę do Cagliari. W jego barwach zadebiutował 31 sierpnia w przegranym 1:4 spotkaniu z Lazio. Trener Massimiliano Allegri regularnie dawał Lazzariemu szanse występów, jednak w większości meczów wchodził na boisko z ławki rezerwowych. Łącznie w sezonie 2008/2009 wystąpił w 36 ligowych pojedynkach, 13 w pierwszym składzie i 23 w roli zmiennika. W kolejnych rozgrywkach, 25 października 2009 Włoch strzelił zwycięskiego gola w wygranym 3:2 spotkaniu z Genoą. Łącznie podczas tamtego sezonu zagrał w 33 ligowych meczach, jednak już 25 w wyjściowym składzie.

W 2011 roku przeszedł do ACF Fiorentina.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Lazzari ma za sobą występy w reprezentacji Włoch do lat 21. Zadebiutował w niej 8 października 2004 w zwycięskim 3:0 pojedynku ze Słowenią. We wrześniu 2005 strzelił po jednej bramce w zremisowanych meczach z Białorusią (1:1) i Szkocją (2:2). Łącznie dla młodzieżowej reprezentacji Włoch Lazzari rozegrał 9 spotkań.

W sierpniu 2010 Cesare Prandelli powołał Lazzariego do seniorskiej reprezentacji Włoch na towarzyski mecz z Wybrzeżem Kości Słoniowej, a później na spotkania eliminacji do Euro 2012.

Bibliografia[edytuj]