Andrea Lazzari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrea Lazzari
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1984
Bergamo, Włochy
Wzrost 184 cm
Pozycja środkowy pomocnik, prawy pomocnik
Informacje klubowe
Klub ACF Fiorentina
Numer w klubie 21
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2006 Atalanta BC 68 (5)
2006 Cesena (wyp.) 14 (1)
2007 Piacenza (wyp.) 13 (3)
2007–2008 Grosseto (wyp.) 40 (8)
2008–2011 Cagliari Calcio 69 (8)
2011– ACF Fiorentina 33 (2)
2012–2013 Udinese Calcio (wyp.) 34 (1)
W sumie: 271 (28)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2007  Włochy U-21 9 (2)
2010–  Włochy 0 (0)
W sumie: 9 (2)
  1. Aktualne na: 8 listopada 2013.
  2. Aktualne na: 4 września 2010.

Andrea Lazzari (ur. 3 grudnia 1984 w Bergamo) – włoski piłkarz występujący na pozycji środkowego lub prawego pomocnika. Od 2011 roku gra w ACF Fiorentina.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Andrea Lazzari jest wychowankiem Atalanty BC. W 2002 rozpoczął treningi z seniorską kadrą tego zespołu, jednak w sezonie 2002/2003 nie rozegrał ani jednego meczu. Atalanta zajęła w tabeli Serie A 15. miejsce i spadła do drugiej ligi po przegraniu dwumeczu barażowego z Regginą. W drużynie z Bergamo Lazzari zadebiutował w kolejnych rozgrywkach, kiedy to 4 października 2003 wystąpił w zwycięskim 2:1 pojedynku z Hellasem, zmieniając w końcówce Riccardo Montolivo. Atalanta uplasowała się w lidze na 5. lokacie i awansowała do Serie A. W pierwszej lidze Lazzari zadebiutował 22 września 2004 w przegranym 2:3 spotkaniu z Interem Mediolan.

W sezonie 2004/2005 włoski pomocnik regularnie dostawał już szanse gry i łącznie rozegrał w Serie A 32 mecze, w tym 21 w wyjściowym składzie. Nie pomógł jednak swojemu klubowi utrzymać się w pierwszej lidze i Atalanta BC spadła do Serie B. Lazzari był jednak wyróżniającym się graczem w Pucharze Włoch, w którym strzelił 9 goli i został dzięki temu królem strzelców. Piłkarz zdobył między innymi wszystkie 5 bramek w dwumeczu z Juventusem w 1/8 finału, który Atalanta zwyciężyła 5:4. Podczas sezonu 2005/2006 Lazzari w 30 występach strzelił 4 bramki, między innymi decydujące o zwycięstwach 1:0 z Triestiną i Hellasem. Atalanta zwyciężyła rozgrywki drugiej ligi i znów powróciła do Serie A.

W latach 2006–2008 Włoch był wypożyczany do innych drużyn, wszystkich grających w drugiej lidze. Pierwszą część rozgrywek 2006/2007 spędził w zespole AC Cesena, natomiast w zimowym okienku transferowym przeszedł do Piacenzy. W Cesenie regularnie grywał w pierwszym składzie, jednak w Piacenzie pełnił już rolę rezerwowego. Podczas pojedynku Piacenzy z Grosseto Lazzari zdobył gola uderzeniem z własnej połowy, z około 57 metrów. W sezonie 2007/2008 włoski piłkarz przeszedł właśnie do Grosseto i stał się jego kluczowym zawodnikiem. Rozegrał w lidze 40 meczów, w tym 36 w podstawowej jedenastce i zdobył 8 goli. Był drugim strzelcem swojego klubu po Litwinie Tomasie Danilevičiusie, który zanotował 1 trafienie więcej.

9 lipca 2008 Lazzari za 1,7 miliona euro został sprzedany przez Atalantę do Cagliari Calcio. W jego barwach zadebiutował 31 sierpnia w przegranym 1:4 spotkaniu z S.S. Lazio. Trener Massimiliano Allegri regularnie dawał Lazzariemu szanse występów, jednak w większości meczów wchodził na boisko z ławki rezerwowych. Łącznie w sezonie 2008/2009 wystąpił w 36 ligowych pojedynkach, 13 w pierwszym składzie i 23 w roli zmiennika. W kolejnych rozgrywkach, 25 października 2009 Włoch strzelił zwycięskiego gola w wygranym 3:2 spotkaniu z Genoą. Łącznie podczas tamtego sezonu zagrał w 33 ligowych meczach, jednak już 25 w wyjściowym składzie.

W 2011 roku przeszedł do ACF Fiorentina.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Lazzari ma za sobą występy w reprezentacji Włoch do lat 21. Zadebiutował w niej 8 października 2004 w zwycięskim 3:0 pojedynku ze Słowenią. We wrześniu 2005 strzelił po jednej bramce w zremisowanych meczach z Białorusią (1:1) i Szkocją (2:2). Łącznie dla młodzieżowej reprezentacji Włoch Lazzari rozegrał 9 spotkań.

W sierpniu 2010 Cesare Prandelli powołał Lazzariego do seniorskiej reprezentacji Włoch na towarzyski mecz z Wybrzeżem Kości Słoniowej, a później na spotkania eliminacji do Euro 2012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]