Giampaolo Pazzini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giampaolo Pazzini
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
2 sierpnia 1984
Pescia, Włochy
Pozycja napastnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 77 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Hellas Verona
Numer 11
Kariera juniorska
Atalanta
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002–2005
2005–2009
2009–2011
2011–2012
2012–2015
2015–
Atalanta
Fiorentina
Sampdoria
Inter Mediolan
A.C. Milan
Hellas Verona
51 (12)
108 (25)
75 (36)
50 (16)
74 (21)
66 (30)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2000–2001
2002
2002–2003
2003
2004–2007
2009–2012
 Włochy U-16
 Włochy U-18
 Włochy U-19
 Włochy U-20
 Włochy U-21
 Włochy
12 (4)
1 (0)
9 (6)
1 (0)
22 (5)
25 (4)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 21 sierpnia 2017.

Giampaolo Pazzini (ur. 2 sierpnia 1984 w Pescii) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Hellas Verona.

Kariera klubowa[edytuj]

Giampaolo Pazzini zawodową karierę rozpoczął w 2002 w Atalancie, której jest wychowankiem. W debiutanckim sezonie strzelił dla niej 9 goli w 39 meczach drugiej ligi i awansował do Serie A. W najwyższej klasie rozgrywek w kraju Pazzini po raz pierwszy wystąpił 12 września 2004 w zremisowanym 2:2 spotkaniu z Lecce, kiedy to już w pierwszej minucie strzelił bramkę.

W styczniu 2005 za 6,5 miliona euro włoski zawodnik odszedł do Fiorentiny, a w zimowym okienku transferowym działacze „Fioletowych” zakupili również trzech innych napastników – Waleriego Bożinowa, Javiera Portillo i Jaime Valdésa. Miejsce w podstawowej jedenastce Fiorentiny mieli jednak zapewnione Christian Riganò oraz Fabrizio Miccoli, którzy wspólnie strzelili w sezonie 2004/2005 16 bramek. W kolejnych rozgrywkach trener Cesare Prandelli wystawiał do gry trzech ofensywnych piłkarzy – środkowego napastnika Lukę Toniego (króla strzelców Serie A) oraz cofniętych skrzydłowych Bożinowa i Martina Jørgensena. Pazzini pełnił rolę rezerwowego, jednak regularnie dostawał szanse występów – przez cały sezon wystąpił w 26 pojedynkach i zdobył 5 goli. Dobra forma prezentowana w 2005 spowodowała, że Giampaolo został wybrany najlepszym włoskim piłkarzem młodego pokolenia. Podczas rozgrywek 2006/2007 w ataku Fiorentiny najczęściej grywali Toni oraz Adrian Mutu, którzy w całym sezonie strzelili po 16 bramek. Pazzini wspólnie z Brazylijczykiem Reginaldo pełnił dla nich rolę zmiennika i zanotował w lidze 7 trafień. W kolejnym sezonie, po odejściu Luki Toniego do Bayernu, linię ataku „Violi” tworzyli Mutu oraz Pazzini. Na tej pozycji grywali również Christian Vieri, Pablo Daniel Osvaldo, Papa Waigo N’Diayè i Daniele Cacia. Pazzini był drugim po Mutu najlepszym strzelcem swojej drużyny. Zdobył 9 goli w 31 występach, natomiast Mutu zanotował 17 trafień w 29 pojedynkach. Latem 2008 do Fiorentiny sprowadzono Alberto Gilardino i trener Prandelli wystawiał go do gry w ataku razem z Adrianem Mutu.

Pazziniego nie satysfakcjonowała rola rezerwowego i 14 stycznia 2009 podpisał on kontrakt z Sampdorią. W odwrotnym kierunku powędrował wówczas Emiliano Bonazzoli. W Sampdorii Pazzini zadebiutował 18 stycznia w przegranym 0:2 spotkaniu z Palermo. Pierwszego gola zdobył natomiast 1 lutego w zremisowanym 1:1 meczu przeciwko Chievo. Następnie Włoch wpisywał się na listę strzelców w 4 kolejnych pojedynkach – zremisowanym 2:2 ze Sieną, zremisowanym 1:1 z Juventusem, wygranym 1:0 z Atalantą oraz zwycięskim 2:1 z Milanem. 15 marca Pazzini strzelił dla swojego zespołu 2 bramki w zremisowanym 2:2 spotkaniu przeciwko Romie. Pierwszego gola w sezonie 2009/2010 Włoch zdobył 26 października w zwycięskim 1:0 pojedynku z Interem Mediolan. 18 października w zremisowanym 1:1 meczu przeciwko Lazio Pazzini doznał złamania nosa po zderzeniu z bramkarzem rywali – Fernando Muslerą. Łącznie podczas rozgrywek 2009/2010 Pazzini w 37 ligowych występach strzelił 19 bramek i zajął 3. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców.

Latem 2010 podczas eliminacji do Ligi Mistrzów Pazzini strzelił 3 bramki w przegranym po dogrywce dwumeczu o awans do rundy grupowej z Werderem.

27 stycznia podpisał kontrakt z Interem Mediolan[1], a już następnego dnia pomyślnie przeszedł wszystkie testy medyczne. Sam Il Pazzo powiedział że Interowi się nie odmawia, lecz niełatwo jest mu rozstawać się z Sampdorią.

24 sierpnia został przedstawiony na San Siro jak zawodnik lokalnego rywala Interu - A.C. Milan.

Sezon Klub Rozgrywki Mecze Bramki
2003/2004 Atalanta Serie B 39 9
2004/2005 Serie A 12 3
2004/2005 Fiorentina 14 3
2005/2006 27 5
2006/2007 24 7
2007/2008 31 9
2008/2009 12 1
Sampdoria 19 11
2009/2010 37 19
2010/2011 19 6
Internazionale 17 11
2011/2012 33 5
2012/2013 A.C. Milan 30 15
2013/2014 18 2
Łącznie w Serie A 293 96

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Pazzini ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch, dla których łącznie rozegrał 45 meczów i strzelił 15 goli. Najwięcej spotkań zanotował w drużynie do lat 21, w barwach której wystąpił 22 razy. Wziął z nią udział między innymi w Euro 2006 oraz Euro 2007. Wcześniej razem z reprezentacją do lat 19 wywalczył Mistrzostwo Europy 2003.

W seniorskiej reprezentacji Włoch Pazzini zadebiutował 29 marca 2009 w wygranym 2:0 spotkaniu z Czarnogórą w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2010. Na boisku pojawił się w 59. minucie zmieniając Vincenzo Iaquintę, a w 74. minucie ustalił wynik meczu na 2:0 dla Włochów[2]. W swoim drugim występie w zespole narodowym przeciwko Irlandii już w drugiej minucie został ukarany czerwoną kartką[3]. W trzecim meczu z Irlandią Północną nie wykorzystał rzutu karnego. Pazzini wziął udział w Mistrzostwach Świata w RPA, na których był rezerwowym i zagrał tylko w spotkaniu z Nową Zelandią, kiedy pojawił się na boisku w 61. minucie.

Przypisy

  1. sport.pl: Transfery. Giampaolo Pazzini w Interze Mediolan. [dostęp 2011-01-29].
  2. igol.pl: El. MŚ Europa: Czarnogóra - Włochy. [dostęp 2011-02-04].
  3. igol.pl: El. MŚ Europa: Włochy - Irlandia. [dostęp 2011-02-04].

Bibliografia[edytuj]