Andria Balancziwadze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andria Balancziwadze
ანდრია ბალანჩივაძე
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1906
Petersburg
Data i miejsce śmierci 28 kwietnia 1992
Tbilisi
Zawód kompozytor
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Pracy Socjalistycznej Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska Nagroda Stalinowska People Artist of the USSR1.jpg
Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order „Znak Honoru” Order Przyjaźni Narodów Medal „Za pracowniczą dzielność” (ZSRR)

Andria Balancziwadze (gruz. ანდრია ბალანჩივაძე, ur. 1 czerwca (19 maja) 1906 w Petersburgu, zm. 28 kwietnia 1992 w Tbilisi) – gruziński kompozytor. Syn Melitona, brat choreografa Georgiego. Absolwent konserwatoriów: Tyfliskiego (w klasie kompozycji Mihaiła Ippolitowa-Iwanowa) i Leningradzkiego (w klasie fortepianu Mariji Judiny). Od 1935 wykładał w konserwatorium w Tbilisi, od 1942 jako profesor, a od 1962 jako kierownik katedry kompozycji. Od 1932 należał do Związku Kompozytorów Gruzińskiej SRR, którego 1953–1961 i 1968–1973 był przewodniczącym Zarządu, następnie honorowym przewodniczącym. Autor dwóch symfonii, czterech koncertów fortepianowych i baletu „Serce gór” (1936). W swych utworach reprezentuje postromantyczny akademizm radziecki. Jego I Symfonię wykonała na swym koncercie 25 stycznia 1972 Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie. Dyrygował Dżansug Kachidze. W 1968 został Ludowym Artystą ZSRR. Był deputowanym do Rady Najwyższej Gruzińskiej SRR od 1 do 5 kadencji.

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Symfonia nr 1 - 1944
  • Symfonia nr 2 - 1959
  • Poemat symfoniczny „Dniepr” - 1947
  • Poemat symfoniczny „Morze” - 1952

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]