Andrzej Osiecimski-Czapski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Osiecimski-Czapski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1899
Wilno
Data i miejsce śmierci 14 maja 1976
Westport
Dyscypliny wioślarstwo
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
Brąz Praga 1925 jedynka

Andrzej Osiecimski-Czapski (ur. 8 lipca 1899 w Wilnie, zm. 14 maja 1976 w Westport[1]) – polski wioślarz i hokeista, olimpijczyk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Ukończył Eton College. Od 1919 służył w Wojsku Polskim. Osiągnął stopień porucznika. Uczestnik wojny bolszewickiej. W czasie przewrotu majowego został ranny w nogę, po czym przeszedł w stan spoczynku.

Uprawiał różne dyscypliny sportowe, ale największe sukcesy osiągnął w wioślarstwie i hokeju na lodzie. Jako wioślarz reprezentował Polskę podczas olimpiady w Paryżu 1924 w jedynkach; odpadł w przedbiegu. Został za to brązowym medalistą Mistrzostw Europy w Pradze w 1925 w jedynkach. Był to pierwszy medal polskiego wioślarza w zawodach tej rangi. Trzykrotnie zdobył tytuł mistrza Polski: w jedynkach w 1924 i 1925 oraz w dwójkach podwójnych w 1926 (w osadzie z Jerzym Lisieckim). Reprezentował barwy Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

Jako hokeista był reprezentantem Polski, uczestnikiem Mistrzostw Europy w Davos w 1926. Występował jako zawodnik AZS Warszawa. Był także działaczem sportowym, członkiem pierwszego zarządu Polskiego Związku Hokeja na Lodzie w 1925.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Osecimski-Czapski Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2012-01-25] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]